dot
dot

 หน้ารวมกระทู้ > สีเขียว 12

สีเขียว 12


หวัดดีเพื่อนๆ สีเขียวครับ เข้าเดือนแห่งความรัก เพื่อความมันส์ ในการคุยกับเพื่อน ผมขอเปิดห้องใหม่นะครับ เป็นบ้านสีเขียวเลขที่ 12 แล้วนะครับ

ผู้ตั้งกระทู้ wmt :: วันที่ลงประกาศ 2008-02-01 22:26:38 IP : 125.27.215.83


<< ก่อนหน้า 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [18] 19 20 21 22 23 ถัดไป >>

ความเห็นที่ 851 (3101904)
อ้าว//แตยังไม่หายดีหรอ รีบรักษานะ อย่าไปปล่อยให้นาน จะได้หายไวๆๆ เต้ย..เดี่ยวจาไปบอกโปร่งให้นะ วันเสาร์น่าจะเจอ เพราะโปร่งทำงานทุกวัน เปนสาวโอที55+ นิด..ฉันหน้าตาดีเหมือนเดิม ไม่ต้องห่วงๆๆๆ จำหน้าได้ยัง เอิ๊กๆๆ.. นี้..ช่วงสบายดี ปวดสมองน้อยลง บ้านใกล้เสร็จแล้ว แต่สงสัยจะเพิ่มโรคปวดเข่า คงตามอายุอ่ะเนอะรักษาสุขภาพทุกคนนะ
ผู้แสดงความคิดเห็น ลาวเดินดิน วันที่ตอบ 2010-01-15 22:59:14 IP : 58.8.238.81


ความเห็นที่ 852 (3102437)

อาแปะไก่.....ทำบ้านใหม่ พร้อมเมื่อไหร่เปิดบ้านให้เพื่อน ๆ ไปเยี่ยมชมบ้างล่ะ  เพราะแถววัดจีนบางบัวทองน่ะไปกันบ่อยนะ  บ้านต๊อกก้ออยู่ละแวกนั้น อาจจะผ่านบ้านอาแปะไปหลายรอบแล้วก็ได้นะ   

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-01-18 20:29:18 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 853 (3103373)

อยู่ใต้ ฟ้า กลัว อะไร กับ ฝน จ้ะ ยัยกระแต

ฝนตก มัน ก้อเปียก เท่านั้นเอง ถ้า ไม่ให้ เปียก ก้อต้อง ยืน หลบ เฮ้อ แล้ว จะหลบไปทำไม เปียก ก้อ เปียก มันดีออก

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา วันที่ตอบ 2010-01-19 21:24:58 IP : 110.49.190.35


ความเห็นที่ 854 (3104399)

What's up ..Jacky

ฤดูหนาวย่ะ ไม่ใช่ฤดูฝน มามุขไหนอีกล่ะจ๊ะ ...ไม่ไหวจะเคลียร์  555  แต่ที่รู้ ๆ อิจฉาคนจะขึ้นไปเที่ยวปายอีกแล้วง่ะ...

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-01-20 13:34:02 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 855 (3104474)

ฤดูหนาวอะไรแต เมื่อกลางวันฝนตกเฉยเลย  เอาไว้แตผ่าตัดคอให้เรียบร้อยก่อน (เอากระดูกคอไปเสริมจมูกเลยมั้ย ตามที่นายช้างแนะนำ) แล้วต๊อกจะจัดตะลอนทัวร์ให้อีก แต่จริงๆ ก็น่าไปปายเนอะช่วงนี้ อากาศคงดี แตชอบปาร์ตี้แบบไหน ต๊อกจะจัดให้ตอนอยู่ร.พ. ไม่ต้องกังวลมากนะจะไม่สบายซะก่อน หมอเก่งน่า

อย่างที่หมอรันบอก รักษาซะจะได้หายเร็วๆ เดี๋ยวก็ผ่านไป  แต่ต๊อกยังไม่หายปวดคอ บ่า ปีก หลัง เลย ก็คงเป็นโรคคนใช้คอมพิวเตอร์แหละ ฝังเข็มหลายรอบแล้ว แค่ดีขึ้น แต่พอใช้ก็ปวดอีก ก็อดทนเพื่ออยู่กับมันให้ได้ ซักวันก็คงหายไปเอง ขอบคุณนะที่รันเป็นห่วง เอ้อ...จะมี concert คีรีบูน เดือนมีนาคม สนใจมั้ยรัน กะ เจมส์

เจ๊กกี้ ขอไปปายด้วยตั้งแต่สองปีมาแล้ว ปีนี้ก็ไม่ชวนเลยนะ อยากไปบ้างงงงงอะ

เต้ย ดีใจนะที่เต้ยเข้มแข็ง และกลับมามีความสุขกับชีวิตในทางธรรม ช่วยได้จริงๆ เนอะ ต๊อกก็ต้องใช้ยึดเหนี่ยวเหมือนกันในการทำงาน ไม่งั้นโรคเครียดคงกำเริบ

เพิ่งวางหูจากแต กกต. ฟังเรื่องติ่นเต้นที่แตโดนแก็งมอร์เตอร์ไซขุ่กรรโชกเอาค่าเสียหาย น่ากลัวจริงๆ ชิวิตผู้หญิงตัวคนเดียว แต่โชคดีที่มีพระเอกตัวดำฟันขาว ดาบควรเมืองนนน์ ช่วยประสานงานให้ตำรวจพื้นที่ไปเคลียอย่างรวดเร็ว รู้สึกดีจังที่มีเพื่อนคอยช่วยเหลือกันยามเดือดร้อน  love love....

ผู้แสดงความคิดเห็น togg 6/8 วันที่ตอบ 2010-01-20 19:21:03 IP : 61.90.164.27


ความเห็นที่ 856 (3105119)

ต๊อก....คอนเสริท์ คีรีบูน น่าสนเหมือนกัน วันที่เท่าไหร่อ่ะ ถ้าว่างไม่น่าพลาดแน่ๆ  อาการของพวกมนุษย์หน้า คอมฯ  มีโอกาสเป็นเหมือนกันหมด ต๊อก...ลองใช้วิธีนี้ดูนะ  กินน้ำเยอะๆ  มันจะทำให้เราเข้าห้องน้ำ ชม.ละครั้ง ระหว่างนั้นก็ เอ็กซ์ ซะหน่อย เฮ็กซ์เซอซายน์  นะค่ะ...อิอิอิ  ถ้าว่างตอนเย็น ก็ไปฟิตเนสหน่อย จำได้ว่าตอนไปหาที่บริษัทเห็นมีฟิตเนสอยู่ใกล้ๆ  ไม่ใช่หรอ....ถ้าไม่แก้พฤติกรรม รับรองว่าอาการที่เป็น ซักวันคงจะหนักขึ้น (ไม่ใช่หายไปเอง) แล้วที่อดทนอยู่กับมัน ก็น่าจะมันอดทนอยู่กับเรามากกว่า....รับรองหายแน่ๆ  แถมได้ผิวพรรณที่เปล่งปร่าง มากขึ้นด้วย (ดื่มน้ำมากขึ้น)....ถ้าไม่หายต้องปรึกษาแพทย์แล้วครับ.....

ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-01-21 09:37:33 IP : 58.137.196.40


ความเห็นที่ 857 (3105202)

ต้องติดอยู่ในฤดูอกหัก

ตกอยู่ในห้วงความรักที่มันเลวร้าย
ต้องอยู่ท่ามกลางสายลม ของความหนาวใจ

และเปียกปอนไปทั้งใจด้วยหยดน้ำตา....ฮือ ฮือ  เศร้าจัง..

 

ช่วงเวลานี้เริ่มตั้งแต่ต้นปี พยายามปรับวิธีคิดเสียใหม่ หลาย ๆ เรื่องโดยเฉพาะเรื่องสุขภาพ อย่างไรเสียมันก็ต้องผ่าอยู่แล้วก็ผ่า ไปเลย ไม่กลัวแล้วหล่ะ  เพราะว่ามีเรื่องน่ากลัวอยู่รอบตัวเราเลย ขอเล่าประสบการณ์ที่แตโดนกับตัวเองเมื่อคืนวานนี้ให้เพื่อน ๆ ได้นำไปเตือนภัยกับผู้หญิงที่เป็นเพื่อน พี่น้อง หรือใคร ๆ ก็ตามที่เป็นผู้หญิงขับรถคนเดียวในเวลากลางคืนนะ

 

คืนวันที่ 19 มกราคม 2553  เวลาประมาณ 2 ทุ่มเศษ ๆ เลิกงานจะกลับเข้าที่พัก ก็ขับรถแวะมาเติมน้ำมันที่ปั๊มเอสโซ่ ตรงข้ามกับ มสธ. แตเข้ามาทางเส้นแจ้งวัฒนะ เพราะฉะนั้นเวลาจะเข้าปั้มจึงต้องขับชิดเลนขวาซึ่งก็เปิดไฟเลี้ยว(แน่นอน) ก่อน 200 เมตร เพื่อชะลอความเร็วให้รถที่สวนมาอีกเลนผ่านไปก่อนจึงจะเลี้ยวเข้าปั้มได้  เมื่อเลี้ยวเข้าไปแล้วก็จอดรอรถคันหน้าที่กำลังเติมน้ำมันอยู่ ในขณะนั้นเองก็ต้องสะดุ้งด้วยเสียงเคาะกระจกฝั่งที่นั่ง ผู้ชายวัยรุ่นอายุสัก 20 ปี ท่าทางจะเอาเรื่องเขาพูดว่า  "พี่ ขับรถปาดหน้าเพื่อนผมรถคว่ำ แฟนเขากำลังท้องด้วย จะเป็นอะไรหรือป่าวไม่รู้"....วินาทีนั้นใจหายเลย หันไปมองตามที่ผู้ชายคนนั้นชี้  ซึ่งก็เห็นว่ามีรถมอเตอร์ไซค์คว่ำอยู่จริง ๆ หน้าปั๊ม  แต่ก็ตอบไปว่า "พี่ น่ะเหรอปาดหน้า ไม่ใช่มั้งเพราะพี่เปิดไฟเลี้ยวนะจะมาเติมน้ำมัน"  รีบบอกเขาไป ในใจตอนนั้นรู้สึกกลัวมาก ๆ เลย  ผู้ชายวัยรุ่นคนนั้นยังพูดต่ออีกว่า "พี่ไม่ได้เปิดไฟเลี้ยว แล้วเบรกกะทันหัน รถเพื่อนผมเลยล้ม รีบเรียกประกันเลย ดีกว่าเพื่อนผมเจ็บ"   ไอ้เราก็พยายามตั้งสติพูดกลับไปว่า "เดี๋ยวพี่ ขอเติมน้ำมันก่อนนะ นะ "  แล้ววัยรุ่นคนนั้นก็วิ่งกลับไปที่เพื่อนเขารถล้มอยู่    รถคันหน้าออกไปแล้ว แตค่อย ๆ เลื่อนรถเข้าไปจอดแทนที่เพื่อเติมน้ำมัน แล้วลงจากรถ ทีแรกว่าจะเดินไปดูที่รถล้ม แต่ลังเล เห็นแต่ว่ามีรถมอเตอร์ไซด์มาสบทบอีก  จึงถามเด็กปั๊มเพิ่อยืนยันเหตุการณ์ว่า "น้อง เห็นพี่ขับรถปาดหน้ามอเตอร์ไซด์ที่ล้มหรือป่าว "   เด็กปั๊มคนนั้นหน้าตานิ่งเฉยมาก และตอบว่า "ผมเพิ่งมาทำงานวันแรก" จ่ายตังเสร็จรีบกลับเข้าไปในรถล็อครถทันที  สมองเริ่มสับสนว่า นี่เราไปปาดหน้าเขาจริง ๆ หรือ เราก็ไม่ได้ขับเร็ว แล้วก็เปิดไฟเลี้ยวแล้วนี่

มันเกิดอะไรขึ้น  ใจเต้นตุ๋มๆ ต่อม ๆ  และในเวลานั้นมีผู้ชายที่ขับรถมาเติมน้ำมันอยู่อีกช่องหนึ่งซึ่งน่าจะเห็นเหตุการณ์ เขาเดินมาที่รถแตให้แตไขกระจก  และผู้ชายคนนั้นก็พูดว่า " ผมว่า คุณโทรเรียกตำรวจดีกว่า อย่าเพิ่งออกไปนะครับ เดี๋ยวเขาจะหาว่าหนี แต่ถ้าคุณไม่ผิด ให้ตำรวจจัดการ แล้วอย่าลงมาจากรถ "  โห...เหมือนเห็นทางสว่าง รีบขอบคุณผู้ชายคนนั้น แล้วก็เลื่อนรถมาตรงที่เติมลม โดยแตไม่ลงจากรถอีกเลย...

 

ตอนนั้น รีบกดโทรศัพท์หาพี่ที่ กกต. เป็นตำรวจหญิง  ละล่ำละลักเล่าให้ฟังและให้พี่รีบมาหาด่วน แตอยู่คนเดียวกลัวอ่ะ ...และกำลังจะกดโทรศัพท์หาเพื่อนตำรวจ สมควร ๆ เท่านั้นที่จะช่วยได้ รีบ ๆ ไล่เบอร์โทร บอกให้ช่วยประสานงานสายตรวจปากเกร็ดให้มาที่ปั้มด้วย  ตอนนั้นความที่ตกใจบอกทะเบียนรถไม่ถูกเลย (เพิ่งได้รถก่อนปีใหม่ )  แล้วก็โทรหาประกัน  ตอนที่กำลังโทรศัพท์อยู่ในรถ ก็มีมอเตอร์ไซด์ 3 คัน ผู้ชายผู้หญิง 6 คน มาจอดล้อมรถ  ตอนนั้นยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เลย เห็นวัยรุ่นคนแรกที่มาเคาะกระจก  มีเด็กผู้หญิงอีก 2 คน ก็พยายามมองผ่านกระจกออกไปว่ามีใครเจ็บ มีเลือดตกยางออกหรือไม่ ก็ไม่เห็นมีเลย  และยังมีเด็กวัยรุ่นอีกคนเสื้อสีแดงมาเคาะกระจกพูดด้วยน้ำเสียงดุดันว่า " พี่เรียกประกันมาหรือยัง  นี่ถ้าแฟนผมไม่ท้องผมก็อารมณ์ไม่ขึ้นหรอก"    แตก็รีบบอกไปว่า "เดี๋ยวนะ รอแป๊ปนึง กำลังมา"     ตอนนั้นเองคิดได้แล้วว่าพวกเขามากันเป็นแก๊งค์ มอเตอร์ไซด์  "เด็กแว๊นซ์ สกอยซ์" ประมาณนั้น นั่งภาวนาในใจให้ตำรวจมาเร็ว ๆ ให้พี่ที่ กกต. มาถึงเร็ว ๆ สัก 15 นาที ตำรวจสายตรวจ 2 นายก็มาถึง พร้อมกับพี่ตำรวจหญิงที่กกต.มา แตจึงลงมาจากรถและบอกตำรวจที่ถามว่า ชนกันตรงไหน ซึ่งก็บอกไปว่าไม่ได้ชน ยังไม่รู้เลยว่าคันไหนล้ม เป็นอะไรมากมั้ย ไหนขอดูแผลหน่อยได้ไหมน้อง  ...ก็เจอแผลเป็นเก่า ๆ ที่ข้อเท้า  แต่แผลสดไม่มีเลย  ตำรวจก็ซักถาม พวกเขาบอกว่า เขาเติมน้ำมันเหมือนกันและออกจากปั้ม  (ซึ่งแตกำลังจะเข้าปัม)  ทางเข้าทางออกคนละทาง  ในเมื่อรถยนต์จะเข้าปั้มชิดเลนขวาแล้ว มอเตอร์ไซด์ที่ออกจากปั๊มก็ต้องไปเข้าไปอีกเลนนึง แล้วจะว่าพี่เขาปาดหน้าได้อย่างไร แต่ถ้าพี่เขาปาดหน้าจิง มอเตอร์ไซด์ก็ต้องชนท้ายสิ นี่ก็ไม่มีรอยเฉี่ยวชนอะไร ขับรถล้มเองหรือเปล่า ...เด็กวัยร่นที่เป็นคนขี่มอเตอร์ไซดืบอกว่า แตไม่เปิดไฟเลี้ยว แล้วเบรกกระทันหัน เขาซึ่งกำลังออกจากปั้มไล่หลังมาจึงล้ม  ตำรวจเลยบอกว่าถ้าอย่างงั้นก็ไปรงพักลงบันทึกประจำวัน ขับรถประมาทเสียค่าปรับกันเลยเอามั้ยล่ะ   เด็กวัยรุ่นกล่มนั้นจึงมีท่าทีออ่นลง และบอกว่า ไม่เอาเรื่องแยกย้ายก็ได้ ...พวกเขาพากันซ้อนรถและเร่งคันเร่งออกจากปั๊มไปพร้อมกัน 3 คัน เหมือนแข่งกันเลย....ตำรวจสัณนิฐานว่า รถพวกมันคงล้มจริง เพราะขับแบบนี้แหละ และไอ้พวกนี้มันก็จะหาเงินใช้ด้วย ....เฮ้อ โล่งอก ไปทีนึกว่าจะมีเรื่องซะแล้ว  และขอบคุณตำรวจ 2 นาย ที่รายงานว่าหมวดสมควร ประสานกับหมวดอธิป หรือชนาธิป นี่แหละให้รีบมาดู  ขอบคุณเพื่อนเราอย่างยิ่ง มีภัยเมื่อไหร่ก็นึกถึงเพื่อนตำรวจสมควร พึ่งได้เสมอ...โทรกลับไปบอกหมวดดาร์กี้ว่าตำรวจท้องที่จัดการเด็กแว๊นซ์เรียบร้อยแล้ว ขอบคุณนะเพื่อนหมวด น่ารักจริง ๆ และขอบคุณี่ตำรวจหญิงจากกต. ที่ขับรถนำกลับถึงที่พักโดยสวัสดิภาพ ....

 

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-01-21 10:59:26 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 858 (3105254)

คงจะเป็นเหมือน ที่ข่าวลง นั่นแหละ เขา เรียกว่า แก๊งค์ ขู่ กรรโชก หากเราตัดความรำคาญ ให้เงินมันไป มันก้อคงเอาไปใช้จ่าย มันส์มือ ไปเลย โชคดี แล้ว กระแต แสนกล ที่ยังมีสติ อยู่ เพราะถ้า เป็นชั้นคงจ่ายเงิน เป็นค่ารำคาญใจ แน่ๆ เลย

ส่วนเรื่อง อยู่ใต้ฟ้า ก้อหมายถึงว่า หากอะไร มันจะเกิด ก้อต้องยอมรับกับมัน เพราะ ถ้า มัวแต่ กลัว ๆ กล้า ๆ ไม่ออก มาสู้ มันก้อไม่จบ สักที ไง เปรียบได้กับ การเข้า ร พ นั่นแหละ ไม่วันใด วันหนึ่ง ก้อต้องเข้า อยู่ดี เพราะฉะนั่น ลุยโลด

เรื่องไป ปาย เดี๋ยว เที่ยวเผื่อ เดินทาง คืนนี้ แล้ว นอน ช ม ใหม่ หนึ่งคืน แล้ว วันศุกร์ จะขึ้น ปาย จร้า ไม่ต้อง มาอิจฉา เลยน้ะจ้ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา จร้า วันที่ตอบ 2010-01-21 13:25:18 IP : 119.63.80.251


ความเห็นที่ 859 (3105378)

แต..ดีใจด้วยนะที่ผ่านมาได้ แต่ไงต้องปรบมือให้กับหมวดควร นายเยี่ยมมากที่ช่วยเพื่อนได้ทันเวลา ยังไงเพื่อนๆๆคนอื่นก้อระวังด้วยนะ เจ๊ก..ไปเที่ยวปายหรอ ตอนนี้กาลังหนาวเลย กูก้อเพิ่งไปมาตอนเดือนพย. เที่ยวเผื่อด้วยนะรักษาสุขภาพด้วยนะเพื่อน

ผู้แสดงความคิดเห็น ลาวเดินดิน วันที่ตอบ 2010-01-21 22:52:11 IP : 58.8.127.76


ความเห็นที่ 860 (3106222)

เจ๊กกี้...ขอให้พักผ่อนสุดสัปดาห์ที่ปาย อย่างมีความนั้นแหละ ไปกับคนเจียงฮายใช่ก่...ฮึ แค่ตาร้อนเท่านั้นแหละ

ไก่ลาว...บอกโปร่งด้วยทำโอทีเลิกดึก ๆ ขับรถคนเดียว แถว ๆ บางบัวทองก็มีแก๊งค์มอเตอร์ไซด์ปาดหน้าเลยแหละ พี่ที่สำนักงานเคยเล่าให้ฟัง แต่หักหลบทันแล้วรีบบึ่งไปเลย  

ขอบอกบุญหน่อย...วันอาทิตย์นี้ มัคทายกนายแรดได้แจ้งเวลานัดหมายไปถวายเพลพระพรชัยแล้ว เพื่อน ๆ ถ้าว่างก็ไปร่วมทำบุญฟังธรรมได้ที่ กุฏิ 15 วัดชลประทาน นะคะ   

ต๊อก...เจอกันวันอาทิตย์เสร็จแล้วไปดูหนังกันนะ 

รัน...จะทำบุญเผื่อ และเอาบุญมาฝากจ้า

ผู้แสดงความคิดเห็น แตจ้า.. วันที่ตอบ 2010-01-22 15:38:43 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 861 (3106945)
แต..เหตุการณ์ทีเจอ...เหมือนในข่าวเลย ถูกต้องแล้วครับที่ทำแบบนั้น  ไม่ลงจากรถ อยู่ในสถานที่ไม่เปลี่ยว และติดต่อ ตำรวจ หรือ โทรหาเพื่อน...เจอเหตุการณ์ ที่ทำให้ใจ ตุ๊มๆ ต๊อมๆ  อย่างงี้บ่อยๆ  ผ่านจากเหตุการณ์ และ รักษาร่างกายหายแล้ว  ทำบุญเยอะๆ แล้วอย่าลืมหวยด้วยนะครับ อาจมีโชคดี...และขอขอบคุณนะครับ สำหรับที่จะนำบุญมาฝาก...
ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-01-23 23:20:00 IP : 118.172.177.154


ความเห็นที่ 862 (3108445)

เอาบุญมาฝากแล้วนะ....เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ไปก็มารับกันไปให้ถ้วนหน้าด้วย จ้า...สาธุ สาธุ

รันดร์..ขอบคุณนะคะ สำหรับคำแนะนำ และกำลังใจดี ๆ ที่มีให้เสมอ  อีกไม่นานก็คงผ่านทุก ๆ เรื่องไปด้วยดีน่ะ..

 เมื่อวานตามที่นัดหมายกัน  แต ต๊อก นายแรด น้องอ้อ ไปถวายเพลหลวงพี่พรชัย ไปถึงวัดแล้วก็โทรชวนหมวดสมควรให้มาเจอกันที่วัด   ก่อนออกสายตรวจ ผู้หมวดในดวงใจของเราก็มาทันทีทันใจทุกเวลาจริง ๆ  ...ตามที่เราทราบ ๆ กันว่าหลวงพี่อาพาธ เกี่ยวกับลำไส้ ก็ถามท่านเพื่อความชัดเจนถึงอาการของโรค ท่านก็บอกว่าเป็นมะเร็งลำไส้ระยะที่ 3 เคยตัดลำไส้ออกไป 1 ฟุต เมื่อกลางปีที่แล้ว แต่อาการกำเริบอีก หมอสั่งผ่าตัดอีกครั้งแต่ครั้งนี้จะต้องถ่ายหนักหน้าท้องไปตลอดชีวิต ท่านเลยขอไม่ผ่า และไม่หาหมออีก รักษาด้วยธรรม และปรับเรื่องการฉันอาหาร ฉันแต่เนื้อปลา และผัก เท่านั้น   ...พวกเราก็เลยถวายตามที่ท่านฉันได้  และถวายยาสมุนไพร   หลวงพี่ดีใจที่เพื่อน ๆ ไปหา ท่านฉันข้าวได้มากกว่าทุกวัน (ท่านบอกเอง) และท่านก็แจกหนังสือที่ท่านเขียนขึ้นชื่อว่า "ใบไม้ 3 ใบ"  แล้วท่านยังพูดแบบปลงอนิจจังด้วยว่า "ถ้าอาตมาตาย เอาเล่มนี้ไปพิมพ์แจกให้ด้วยนะ"   เป็นคำที่ฟังแล้วน่าตกใจ แต่เป็นสัจจธรรมน่ะ  ...แต่พระท่านพูดแล้วก็หัวเราะด้วยนะ....

หมวดสมควร ช่วยสร้างบรรยากาศกาศให้หลวงพี่และเพื่อนๆ ได้คลายความทุกข์ความกังวลใจได้บ้าง   ผู้หมวดของเราดูมีสง่าราคี เอ๊ย..ราศรีขึ้นเยอะ  กำลังเรียนโทอยู่ด้วย ผู้หมวดขอเวลาถึงเดือนเมษายนนี้ในการทุ่มเทการเรียนปริญญาโทที่วัดลานบุญ  (ขำอ่ะ..เป็นสถานที่เรียนของ ม.รามคำแหงเขาค่ะ)  หมวดสมควรบอกว่าเวลาเรียนอาจารย์เช็คชื่อทุกคาบเลย (หมวดยังใช้คาบ แทนชั่วโมงเรียนอยู่เลย555)  แล้วที่ขำสุด ๆ ตอนที่ถามถึงลูกสาว "น้องอุ๋ย" ว่ตกลงเลือกเรียนอะไร  หมวดตอบว่า "เห็นมันบอกว่าจะเรียนออทิสติกอะไรเนี่ย"  ตอนนี้แหละทั้งพระ ทั้งเพื่อนได้ฮาลั่นกุฏิเลย จริงๆ น้องอุ๋ยเลือกเรียนลอจิสติก (logistic) ไม่ใช่เลือกเป็นออทิสติกอ่ะ ..ไม่เจอกันตั้งนานแต่หมวดสมควรยังรักษาเอกลักษณ์ไว้เหมือนเดิม  แถมทิ้งท้ายให้หัวเราะก่อนกลับด้วยว่า เดี๋ยวนี้สั่งลูกน้องเลยเวลามีชุมนุมอะไรขอให้วางตัวเป็นกลาง และให้บอกไปเลยว่า "อยู่สีกากี สีเดียว"  ก่อนที่จะรับคำสั่งให้ไปดูแลคดี "ปูแดง"   คิคิคิ  หมวดสมควรงานเข้าอีกแระ เมื่อก่อนอยู่เวรอยู่กรรม เดี๋ยวนี้ต้องแจกงาน คุมงานให้ลูกน้องแทน (ยัยต๊อกยังเรียกดาบดำอยู่เลยอ่ะ555)

ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน เรา 4 คนที่เหลือก็ไปอยุธยาเพื่อไปกิน "รวย กุ้งเผา" ที่แยกเสนาผ่านคลองพระยาบรรลือ ..แต่กว่าจะเจอร้านนี้ ขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยากัน 3 รอบ ผ่านตัวเมืองปทุมธานีอีก  555 หลงอ่ะ  แต่ไม่เป็นไรไปกับรถ Nissan เพื่อนที่แสนดีอยู่แล้นน  กินกุ้งเผาตัวใหญ่คนละตัว ผัดสายบัวกับหนวดกุ้ง แกงคั่วหอยขม ต้มยำปลาม้า  อร่อยสมใจอยาก หลังจากพลาดและเลื่อนมาแล้ว 3  ครั้ง 3 ครา ....อิ่มบุญอิ่มใจและอิ่มอร่อยกันทุกคนค่ะ  คอนเฟิร์ม

  

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-01-25 10:40:21 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 863 (3108448)

เรื่องราวความสนุกของ ทริป i here ที่มาเจอกันเหมือนอุบัติเหตุ จะสร้างความเฮฮาโกลาหลจนทำให้ ไฮโซที่สร้างภาพกลายเป็น แม่ญิงปากคอจัดจ้าน เชือดเฉิอน ปะทะคารม ได้อย่างมันส์หยด จนไม่เหลือภาพของไฮโซ555 รวมถึงการปอกเปลือก ความลับ ของเพื่อน ๆ ที่ไม่เคยปริปาก  ภาพของนางมารร้ายในร่างของชายล่ำที่สวมบทซ้อแปด จะปรากฏขึ้นที่นี่....

will be back here !!!

ผู้แสดงความคิดเห็น แต..จัดให้ วันที่ตอบ 2010-01-25 10:46:19 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 864 (3109787)

เกลียดเธอในวันแรก อกแทบแตกในวันกลับ

 

ตอนที่ 1

 

ทริปนี้เป็นทริปที่ต้องเดินทางไกลที่สุดเท่าที่เคยเดินทางกันกับเพื่อน ๆ กลุ่มเดิม (อีกแล้ว) แต่เป็นการเดินทางที่ทุกคนตั้งใจมากกกกก  เพราะเตรียมการณ์ล่วงหน้าถึง 2 เดือน  แต่จะว่าไปแล้วก็มีเพื่อนเก่าหน้าใหม่เพิ่มเข้ามาเป็นสีสันในทริปนี้ และเพื่อนคนนี้ก็ได้ใจพวกเรามากเลย เพราะว่าเดินทางไกลกว่าเรา (4 สหาย) คนนั้นก็คือ เจ๊กกี้ นั่นเอง จากพัทยาภาคตะวันออกขับรถซิ่งไปถึงเมืองรถม้าโดยใช้รถเก๋งส่วนตัว...

 

กลุ่ม 4 สหาย ออกสตาร์ทพร้อมกันที่ร้านต้มเลือดหมูย่านบางบัวทอง หน้าเคหะสถานของหญิงต๊อก (ขอเว้นการลำดับเหตุการณ์ที่ พขร.ประจำทริปปฏิบัติ เพราะเหมือนเดิมทุกอย่าง สามารถอ่านได้ในทริปที่ผ่านมา) กองทัพต้องเดินด้วยท้อง เพราะต้องเดินทางไกลถึง 700 กว่ากิโลเมตร  อาหารเช้าเป็นเกาเหลาเลือดหมูข้าวเปล่าคนละ 1 ชาม ก่อนออกเดินทาง ตบท้ายด้วยกล้วยทับ (หรือกล้วยปิ้งบ้านเราน่ะแหละ)  ที่นายแรดซื้อขึ้นมากินต่อบนรถอีก 1 ถุง  ดูเวลาประมาณ 8 โมงเศษ ๆ บรรยากาศค่อนข้างสบาย ไม่ร้อน ไม่หนาว ทั้งที่ข้อมูลของกรมอุตุนิยมวิทยา บอกว่าอากาศจะเย็นจนถึงหนาว  เราก็ไม่ลืมที่จะเตรียมเสื้อผ้าที่จะป้องกันความหนาวเย็นไปพอสมควรทุกคน  ระหว่างเดินทางเพื่อไม่ให้เกิดความเงียบเหงา เจ้าของรถฮอนด้าแจ๊สได้เตรียมแผ่นซีดีเพราะ ๆ เข้ากับบรรยากาศหน้าหนาว เปิดย้อมใจไปตลอดทาง จำได้ว่ามีเพลงมาร์ชประจำตัวของต๊อกกะแตด้วย เพลงเนื้อคู่ของบอย พีชเมคเกอร์...เนื้อคู่ฉันยังไม่เกิด...การเดินทางที่แสนพิเศษ ของดา เอ็นโดรฟิน ..เดินทางคนหาตัวตน ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่ ...ร้องตามกันไปโดนใจจริง ๆ

                                                                                      

นายแรดทำหน้าที่ขับรถได้ดีไม่มีที่ติแม้แต่น้อยแถมรู้ใจเพื่อนอีกง่ะ ไม่ว่าเพื่อนหิว เพื่อนปวดท้องฉี่  หรือแม้แต่ตัวเองปวดท้องอึ ก็ไม่ต้องร่ำไร ไม่ต้องเตือน เหมือนมีสัญญาณปลุกอยู่ในตัวเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าห้องน้ำ และร้านกาแฟ  โดยฉับพลัน (ทริปนี้นายแรดก็พกส้มโอจากมโนรมย์มาให้เพื่อนกินอีกด้วย...น่าร๊ากกจริง ๆ)  มีเรื่องขำ ๆ ฮา ๆ ระหว่างการเดินทางพอให้บริหารกล้ามเนื้อขากรรไกรได้เล็กน้อย  ช่วงที่แวะจอดปั๊ม ปตท.ปทุมธานีเพื่อหากาแฟแก้ง่วง ได้กาแฟเย็นสำหรับสาว ๆ พอขึ้นรถนายแรดก็สั่งทันทีว่า “โทรถามเจ๊กกี้ซิว่าถึงไหนแล้ว”  เรานัดหมายเจ๊กกี้ล่าสุดทางเว็ปบอร์ด และเฟชบุ๊ค ก่อนการเดินทาง 1 วัน  เจ๊กกี้โทรมาถามว่าจะออกกันกี่โมง เพื่อจะได้กะเวลาในการเหยียบจากพัทยามาให้พอดีกับกลุ่มของเรา แตรีบปฏิบัติตามคำสั่งของนายแรดทันที “เจ๊กกี้..อยู่ไหนแล้ว อ๋อมาแวะปั๊ม ปตท.ที่ปทุมกินกาแฟหรอ ...อ้าว นี่ก็เพิ่งออกมานะ เราแวะร้านอะไรนะต๊อก...เออ อเมซอนออ่ะ หรอ ๆ แวะอเมซอนเหมือนกัน  โห..เพิ่งออกมาเลยเนี่ย  โอเค..เดี๋ยวเจอกันที่ร้านจ๊งนะ บาย...”  พอวางหูจากเจ๊กกี้ เสียงประสานทั้งรถดังพร้อมกัน “บอกว่าแบล็คแคนยอน ๆ ยังพูดว่าอเมซอนอีกจะถามทำไมเนี่ย “ ฮ่าฮ่าฮ่า (555) ผิดอีกแระเรา  ปากกะสมองไม่สัมพันธ์กันอ่ะ เลยได้สโลแกนใหม่จากต๊อกออกแนวเหน็บแนมนิด ๆ ว่า “รวดเร็ว ถูกต้อง ฉับไว แม่นยำ “   แต่ทุกคนก็หัวเราะเหมือนเดิมนะ ขำ ขำ ขำอะดิ

 

เวลาใกล้จะ 11 โมงแล้ว รถแล่นมาเกือบถึงเขาเขียวนครสวรรค์ นายแรดสั่งให้โทรประสานกับจ่าหลุยส์ เรื่องรับฝากเงินสมทบบริจาคเพื่อน้อง ๆ โรงเรียนบ้านนาดู่ เพื่อไม่ให้เสียเวลา เพราะอยากจะไปถึงลำปางก่อนค่ำ ซึ่งตอนนั้นขณะเดินทางก็ยังเข้าใจว่าจะไปเปลี่ยนถ่ายขึ้นรถตู้กะครูระ และครูจรัสศรี ไม่รู้ว่ารถตู้จะวิ่งได้เร็วขนาดไหนเพราะเรามีสัมภาระที่ต้องบริจาค และสัมภาระส่วนตัวอีก...นัดหมายรับซองเงิน (เหมือนคนค้ายาบ้ากะเอเย่นนัดรับของเลยนิ) ว่าไปเจอกันที่ร้านจ๊งภายในครึ่งชั่วโมงนี้  นี่ถ้าจ่าหลุยส์อยู่ป้อมหน้าค่ายจิรประวัติหรือแยกเดชาติวงศ์ ก็จะให้เขวี้ยงซองเงินมา เปิดกระจกรับ แล้วรีบหนี..เอ๊ยไม่ใช่ เดินทางต่อไปกำแพงเพชรอ่ะ  555 แวะไปหาจ๊งตามเวลาที่บอก ปรากฎว่าจ่าหลุยส์นายเรียกด่วน เอาซองมาฝากไว้เรียบร้อย จ๊งก็ใจดีเหมือนเดิมทำขนมบรรจุในถุงใหญ่ เพื่อให้เด็ก ๆ และยังแบ่งไว้ให้เพื่อนอีกกินโดยไม่ต้องไปแย่งเด็กอีกด้วย...ระหว่างที่ 3 คน (นายแรด ,น้องอ้อ และหญิงต๊อก) คุยกันอยู่  แตก็รีบเดินล่วงหน้ามาที่ร้านนี้หกจุดห้า (ร้านศรีศิลป์) เพื่อทักทายกันให้รู้ว่ามาแล้วนะ  จะไปแล้วนะ ..แต่นี้ก็ชวนให้นั่ง ให้กินน้ำ กินกาแฟสด  ตอนแรกก็ว่าจะไม่กินแล้วเชียวเพราะรีบอ่ะ   นี้บอกว่ากาแฟอร่อยนะ เอาไปกินในรถก็ได้ เสียงตะโกนบอกเด็กหน้าร้าน “เอากาแฟมาก่อนแก้วนึง..”  ชัดเจน แน่นอนว่าต้องได้เร็วแน่ ๆ (ก่อนที่ 3 คนนั้นจะเดินมาที่รถ) อิอิอิ ..ได้แล้วกาแฟสด หอมอร่อยกว่ากาแฟแบล็คแคนยอน(ไม่ได้เรื่อง.. อ่อนเสียไม่มีไม่ถูกคอเลยอ่ะ )  ก่อนจากไม่ลืมขอบคุณเถ้าแก่เนี้ยพร้อมกาแฟ 1 แก้ว   ก้าวขึ้นนั่งในรถแล้วจึงยกกาแฟแก้วแบล็คแคนยอนเทรวมกับแก้วของน้องอ้อให้สัมปทานนายแรดซดต่อไป

 

ความที่รีบเดินทางและคาดหวังอย่างแรงว่า จะไปเปลี่ยนรถตู้ขึ้นลำปางจึงต้องทำเวลากันหน่อย ไม่ทันไรนายแรดเหยียบประมาณ 110 วิ่งออกเลนขวาแบบว่าจะไม่จอดอีกแล้วนอกจากสี่แยก  แต่เลยบรรพตมานิดเดียวเองเราก็เจอตำรวจไทยใจดี (มีเฉพาะตำรวจที่เป็นชาวนครสวรรค์เท่านั้น..) ออกมายืนยิ้มโบกมือเรียกให้จอดคุยด้วยซะยังงั้น  “สวัสดีครับ จะไปไหนกันคร๊าบ...”   ขณะนั้นเป็นช่วงเวลาประจวบเหมาะกับครูระ(อา) โทรมาเร่ง และถามว่าถึงไหนกันแล้ว  แตรับโทรศัพท์พอดีกับตำรวจเรียก ก็บอกว่า..ตายแล้ว ทำไงดีตำรวจเรียกอ่ะ ครูระ(อา) พูดขึ้นว่าบอกว่าจะไปโรงเรียนอุทิศ มาหาครูหมูวัชระ อินอ่อน เขารู้จัก ....ต๊อกกะนายแรดพยายามหาประโยคเด็ด ๆ ให้ตำรวจใจดีให้เราผ่านทางไปเถ๊อะ...please ..เถอะค่ะ  “ไปหาครูระ ค่ะ”  “ไปรงเรียนอุทิศศึกษาค่ะ”  “ไปหาครูหมู”    กว่าตำรวจจะถามกลับมาเล่นเอาใจคอไม่ดี  “อยู่ที่ไหน”  นายแรดตอบไปว่า “โค้งไผ่ครับ…อ่ะไม่ใช่ครับโค้งวิไล”  แตนั่งฝั่งซ้ายเบาะหลังเห็นหน้าตำรวจยังไงก็ไม่รู้จักครูหมู ครูระ แน่นอน (ชื่อเสียงแก(ครูระอา)ใช้กะตำรวจไม่ได้แล้วย่ะ) ก็เลยตะโกนตอบดัง ๆ ว่า ไปโรงเรียนอุทิศศึกษาค่ะ อยู่กำแพงเพชรค่ะ จะรีบไปค่ะ”   นายแรดนึกขึ้นได้เลยบอกว่า “ใช่ ครับพวกผมจะเอาของไปบริจาคน้อง ๆ ที่โรงเรียน เนี่ยขนของมาเต็มรถเลยครับ จะรีบไปคุณครูกะนักเรียนรออยู่ครับ”....อืมมม..”ถ้ายังงั้นเชิญเลยครับ แต่ขับรถระวังหน่อยนะครับช่วงเทศกาล รถเยอะใช้ความเร็วไม่เกิน 90 นะครับ โชคดีครับ”  กว่าพี่ตำรวจจะเข้าใจเล่นเอาเหนื่อยเลย ...ขอบคุณครับ/ค่ะ ยิ้มโบกไม้โบกมือให้ก่อนจากกันบนถนสายนครสวรรค์-กำแพงเพชร..

 

นี่แค่เริ่มต้นของเค้าลางบอกเหตุให้การเดินทางขึ้นลำปางในบ่ายวันนี้ดูจะติดขัด กระท่อนกระแท่นเสียจริง ๆ เลย  กว่าจะถึงกำแพงเพชรได้ก็บ่ายแก่ ๆ แล้ว  แวะเข้าไปที่โรงเรียนอุทิศศึกษาของ ผอ.ระ  นอกจากผอ.แล้วในรั้วโรงเรียนช่างว่างเปล่า ไม่เห็นมีรถตู้เลยอ่ะ  ผอ.ระ (สภาพตอนนั้นเหมือนภารโรงม๊ากกกกกมาก...) ออกมาต้อนรับด้วยอการดีใจออกนอกหน้า พาเข้าไปนั่งในห้องที่มีโต๊ะทำงาน มีป้ายชื่อ วัชระ อินอ่อน ผู้อำนวยการโรงเรียน บนโต๊ะทำงานด้วย 555  พวกเรายังล้อเล่นเลยว่า “โอ้ โฮ ภารโรงที่นี่มีโต๊ะกับป้ายชื่อประจำตำแหน่งด้วย” อิอิอ  ผอ.ระเปิดแอร์ในห้องบอกให้พวกเรานั่งพักกันก่อน  เวลาผ่านไปสักพักยังไม่มีความคืบหน้าจาก ผอ.ระ ต๊อกเริ่มยิงคำถามเป็นชุดด้วยความสงสัย  “ระ...เราจะไปรถคันไหนกันเนี่ย”  “รถต๊อกจอดทิ้งไว้ที่โรงเรียนได้ใช่ป่ะ”  “หิวข้าวแล้ว บ่ายแล้วนะ ต้องกินข้าวกินยาตรงเวลานะ” ....เสียงตอบจาก ผอ.ระ ค่อย ๆ ออกมาทีละประโยค  “รอ อั้ยเจ๊กก่อน มาถึงบรรพตแล้ว เดี๋ยวจรัสศรีมา กลับไปบ้านไปดูลูก  โทรไปสั่งให้รถมารับแล้ว”   ผอ.ระเริ่มมีอาการลิ้นไก่สั้นช่วงบ่ายแก่ ๆ  อึกอัก ๆ เวลาเพื่อนถามเรื่องรถตู้ที่เรา 4 สหายคาดหวังว่าจะเปลี่ยนถ่ายรถเพื่อเดินทางขึ้นลำปาง แต่ก่อนที่เราจะเดินทางมาถึงนะโทรเร่ง ๆ ตลอดเลย  อืม..สงสัยว่าผู้จัดการโรงเรียนตัวจริงควบคุมความประพฤติในการดื่ม  รอให้พวกเรามาถึงเป็นใบเบิกทางออกจากบ้านน่ะเอง..

 

เวลาล่วงเลยอาหารกลางวันแล้ว  สมองและอวัยวะเริ่มทำงานไม่สัมพันธ์กันเพราะความหิว โดยเฉพาะต๊อกมีอาการหงุดหงิด บอกให้นายแรดขับรถไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า (ในระหว่างรอรถตู้ของผอ.ระ )  ร้านใกล้ ๆ อะไรก็ได้ง่าย ๆ  ฮอนด้าแจ๊สของต๊อกซึ่งมี พขร.ประจำ ทำหน้าที่ถอยรถทันที สาว ๆ ขึ้นรถพร้อม ๆ กับเสียง ผอ.ระ “เฮ้ย...กรูไปด้วยดิ”   แต่เจ้าของรถสั่งห้ามไม่ให้ขึ้น “อย่าขึ้นมานะ เหม็น ...” 555 เห็นไหมล่ะความโกลาหลเริ่มบังเกิดแล้ว ใครจะไปกับใคร ใครจะนำใครไปกันแน่นี่.. แต่ในที่สุดผอ.ระก็เข้ามานั่งเบียดไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปสัก 2 กิโล..

 

เดินเข้าไปในร้านเสียงเจ้าของร้านทักทาย “เชิญครับอาจารย์”  แทบไม่เชื่อหู...นั่งกันเรียบร้อยสั่งก๋วยเตี๋ยวกินกันคนละชามแก้หิวก่อน  รอก๋วยเตี๋ยวยังไม่มาเสริฟ เจ๊กกี้ก็บึ่งรถมาจากบรรพตทันเวลามากินก๋วยเตี๋ยวกลางวันตอนบ่ายสองโมงพร้อมกันพอดี  เจ๊กกี้มากับเพื่อนร่วมทางหนึ่งคนชื่อว่า “เมธา”  (เราเรียกกันว่า คุณเม พอไปถึงลำปางแล้วจึงเรียกว่า เมเม่)  ทุกคนสั่งก๋วยเตี๋ยวกินหมดยกเว้น ครูระ หรือ ผอ.ระ อาหารที่เขาสั่งคือเบียร์ยี่ห้อลีโอ  ก็ไม่รู้ว่าจะกินให้เหยื่ออกมาเป็นสีเดียวกันกับน้ำที่อยู่ในขวดเลยหรือเปล่า เพราะตอนนั้นก็เริ่มส่งกลิ่น คละคลุ้งจนเจ้าของรถออกอาการ “ยี้” 555   อ้อ..ตอนที่เจ๊กกี้มาถึงคำแรกที่ทักทาย ผอ.ระ “ไอ้ ระมรึงดูสภาพยังกะภารโรง นี่มรึงเป็นผอ.นะเนี่ย  ระหัวเราะและบอกเจ๊กกี้ว่า “อย่าเสียงดังไป  เขาเรียกว่าอาจารย์เดี๋ยวเสียหมด...” ผอ.ระยังเป็นห่วงภาพพจน์ตัวเองอีกนะ ...กินก๋วยเตี๋ยวเสร็จแล้วก็เตรียมนัดหมายกันระหว่ารถ 2 คัน ว่าเราออกเส้นไหน ไปเจอกันยังไงที่ลำปาง เพราะ 1 คันแน่ ๆ คือเจ๊กกี้กะคุณเม  แต่อีกคันที่หมายมั่นว่าจะเป็นรถตู้ หรือรถฟอร์ดที่ ผอ.ระ พูดคุยโทรศัพท์สั่ง เด็กที่โรงเรียนให้มารับ (เป็นแผนลับ ลวง พราง หรือเปล่าเนี่ย) ก่อนจะขึ้นรถแยกย้ายกันว่าไปถถึงลำปางค่อยโทรหากันอีกทีเน้อ.. จรัสศรีก็ขับรถมาจอดหน้าร้านและบอกว่าไม่สามารถเดินทางไปด้วยได้ เพราะสามีงานเข้า  และต้องดูแลลูกสาวด้วย  แล้วยังไงกันล่ะผิดแผนแระ  แต่ที่เห็น ๆ น่ะ ผอ.ระ กระซิบกระซาบอะไรกับครูศรี พร้อมกับรับและเก็บบางสิ่งลงในกระเป๋าเสื้อ...อยู่ในสายตาของแตที่เผอิญเห็นพอดี เข้าใจแระ ครูศรีช่วยค่าก๋วยเตี๋ยวที่ ผอ.ระ แอบไปจ่ายมา ...เดี๋ยวเสียชื่อเสียฟอร์ม ผอ.หมดมาถึงกำแพงเพชรแล้ว ผอ.เลี้ยงเอง 555 

 

“เฮ้ย..เจ๊ก กรูขอไปด้วยคนนะ  เพราะจรัสศรีไม่ได้ไป ถ้างั้นกรูก็ไม่เอารถฟอร์ดไปหร๊อก  เดี๋ยวแวะไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่บ้านก่อน”    ว่าแล้ว ผอ.ระก็กระโดดขึ้นรถเจ๊กกี้ทันที  เพราะรถที่เรานั่งน่ะปิดประตูหมดทุกด้านป้องกัน ผอ.ระ ตัวเหม็นจะเข้ามาส่งกลิ่นให้รบกวนใจไฮโซต๊อก..อิอิอิ   ในที่สุดเราก็รู้ว่า เราถูกหลอกให้แวะมารับผอ.ระ แทนที่เราจะได้นั่งรถตู้สบาย ๆ   มาครึ่งทางแล้วจากรุงเทพ 300 กิโล  เหลืออีก 300 กิโล ก็จะถึงลำปาง เราจะได้ปฏิบัติภารกิจตามที่ตั้งใจไว้แล้ว  การเดินทางก็ต้องมีอุปสรรคบ้าง อะไรบ้าง ...555 ไปกะรถตู้ฮอนด้าแจ๊สของต๊อกก้อได้ไม่ง้อรถตู้รถฟอร์ดของนายระหรอก (มีหรือป่าวก็ไม่รู้ ...ได้รับการอนุมัติจากผู้บริหารตัวจริงหรือยังก็ไม่แน่ใจ)    ไปต่อไปอีก 300 กิโล....

 

ผู้แสดงความคิดเห็น แต..จัดให้ วันที่ตอบ 2010-01-26 15:52:56 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 865 (3110728)

ขอคั่นโฆษณาหน่อยนะ    

  เสาร์ที่ 13 มี.ค. อิมแพค เมืองทองธานี 

รัน ต๊อกจะพยายามทำตามที่แนะนำนะ ถ้าไม่ดีขี้นก็เป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบไปเลย เพราะอั้นฉี่ อิอิ ขอบคุณนะจ๊ะ ไปดูคีรีบูนกันเหอะ

แตเก็บตก เล่ารายละเอียดได้ดีมาก หนุกๆ เอาอีก

เพื่อนๆ อร่อยกับ รวยกุ้งเผา ต๊อกก็ดีใจ แต่ไม่น่าพลาดเล้ย ชวนไปกินกุ้งแต่ลืมถามเพื่อนว่ามีเงินหรือป่าวว โดยเฉพาะนายแบงค์กับนางแบงค์ พกตังคนละร้อย 555

ผู้แสดงความคิดเห็น Togg วันที่ตอบ 2010-01-27 19:02:14 IP : 61.90.164.27


ความเห็นที่ 866 (3111518)

ต๊อก...อยากดูคอนเสิร์ตพี่อ๊อดคีรีบูนอ่ะ  เสาร์ 13 มีนาคม  ผ่านช่วงวิกฤตผ่าตัดไปแล้วน่าจะได้ดูอ่ะ  แต่กลัวอีกแล้ว กลัวว่าจะร้องเพลง และกรี๊ดไม่ได้เท่านั้นเองอ่ะ    เรื่องหนุก ๆ กำลังจะ on air บ่ายนี้นะ โปรดติดตามความเข้มข้นของนักแสดงนำคู่ใหม่..ที่นี่ เร็ว ๆ นี้ ฮ่าฮ่าฮ่า

ว่าแต่นักแสดงนำของเรายังไม่กลับจากปายหรือไงน๊า!!!!   

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-01-28 09:59:54 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 867 (3111526)

ได้โอกาส...ว่างๆ  แล้วอ่านเรื่องที่ แต...เขียน รู้สึกหลากหลายเหตุการณ์ และ อารมณ์จริงๆ ครับ....

     เรื่องพระเพื่อนพรชัย...เห็นด้วยครับที่พระเพื่อนตัดสินใจแบบนั้น  โชคดีที่ท่านได้ ธรรมะมารักษา การรักษาด้านจิต ดีที่สุดครับ....โรค และ ความตาย เป็นส่วนหนึ่งที่เป็นสัจธรรมของชีวิต....ตอนผมเด็กมากๆ จำได้ว่าเคยคิดเรื่องความตาย แล้วมองดูพ่อ แม่ และ พี่ชายแล้วนั่งร้องไห้เฉยเลย....คิดว่าทำไมคนเราเกิดมาต้องตายด้วย แต่ มาถึงวันนี้....ความคิดตอนเด็กๆ เปลี่ยนไปแล้วครับ

     เรื่องทิป...ไอ เฮี้ย...พึ่งภาคแรกใช่ไหมครับ  อ่านแล้วสนุกดี รอภาคต่อไปนะครับ...แล้วจะนำไปไว้ใน เรื่องๆ ของพวกเรา...ครับ

ต๊อก...คีรีบูนอยากไปดูมากครับ แต่ขอดูเวลาใกล้ๆ ก่อนว่ามีนัดอะไรหรอป่าว เพราะเด้วนี้เจอนัดฉุกเฉินบ่อยครับ  และ สุดท้ายขอให้ต๊อก...ฉี่ใสๆ...นะครับ....

ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-01-28 10:17:02 IP : 58.137.196.41


ความเห็นที่ 868 (3111596)

กลับมาแล้วคร้าบ หลังจาก ชีพจร ลงเท้า ไป อีก หนึ่ง อาทิตย์

ยัยกระแต ทีทาย มาน่ะ ถูก แค่ ครึ่งเดียว เพราะ ไป ปาย กัน สามคน จร้า มี หนึ่งพัทยา หนึ่ง ระยอง และหนึ่ง เชียงราย เพราะตอนนี้ มีเพื่อน สนิท ที่ไม่ได้เรียน ด้วยกันมา เหลือ แค่ สามคน นี้แล้ว หล่ะ ก้อเลย ขอไปเดินสาว เป็นนักร้อง สาว สาว สาว ที่ ปายซะเลย 5555

กลับมาจาก ปาย แวะ เชียงใหม ลงมาพัทยา แค่ ครึ่งวัน ก้อเดินทาง ไป สุรินทร์ ถิ่น สุรา อีก สามวัน ไปกับเพื่อน ๆ ที่อยู่แถว ๆ ภาคอีสาน ก้อ สนุกดี

ไม่มีอะไร พิเศษ เอาเป็นว่า เดี๋ยว จะเอา รูป สาว สาว สาว ลง ในเฟรช ละกัน

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา จร้า วันที่ตอบ 2010-01-28 12:42:40 IP : 119.63.80.251


ความเห็นที่ 869 (3111610)

รัน...เรื่องเจ็บไข้ได้ป่วยเกิดขึ้นได้กับทุกคน แตกต่างกันไปจริง ๆ นะ  ยิ่งอายุเพิ่มขึ้นก็เริ่มเสื่อมก็อยู่มาครึ่งชีวิตแล้วเนอะ   ต้องขอบคุณรันที่ให้ข้อคิด ...จิตเป็นนาย  กายเป็นบ่าว...ตอนนี้กายป่วย ทำไมให้จิตป่วยไปด้วย(ความกลัว)  ...สู้ ๆ ๆ  พระเพื่อนท่านบรรลุและเข้าถึงวิถีแห่งธรรมมากกว่าคนธรรมดาอย่างเรา ๆ  ท่านก็พยายามระวังเรื่องอาหาร  นายแรดเอาว่านที่ชะลอโรคมะเร็งไปถวาย ให้พระปลูก ท่านก็เด็ดใบฉันทุกวัน  นี่ก็เห็นว่านายแรดจะให้พี่สาวที่ชัยนาทส่งต้นว่านที่ว่ามาถวายให้ท่านอีก ช่วยกันหลาย ๆ ทาง แต่ที่สำคัญก็คือกำลังใจจากเพื่อน ๆ ด้วย...    

เจ๊กกี้...ดังแล้วแยกวงเหรอย๊ะ..วันหลังเชิญ สาว สาว สาว ก๊วนนี้มาเต้น nobody โชว์บ้างดิ อยากดูอีกอ่ะ นะ please...

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-01-28 14:03:30 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 870 (3111662)

ตอนที่ 2

 

เพื่อนป่วน...ชวนให้เหม็น (ยี้..แหวะ)

“วอ-ระ-นุช”  ณ ลำปาง VS นังมารร้าย

 

อย่างที่บอกว่าทริปนี้เพื่อนร่วมเดินทางทุกคนตั้งใจและจดจ่อกับการเตรียมตัวเป็นพิเศษ  เคลียร์งาน และวันลาพร้อมกันทุกคน เหมือนจะลอดโล่งโปร่งใจแล้วเชียว แต่ก็มีเรื่องชวนหงุดหงิดอารมณ์ในวันเดินทางจนได้ ...แต่ไม่มีอะไรหนักหนาหรอกเพราะเตรียมใจกันไว้แล้วว่าจะต้องมีเรื่องจุกจิกกวนใจ  กวนไม้กวนมือกวนอวัยวะกันเล่น มันก็ต้องมีบ้าง อะไรบ้าง ...คิคิคิ

 

ระหว่างที่รถ 2 คันขับไล่หลังกันออกจากกำแพงเพชร รถบรรทุก 4 สหาย นำล่วงหน้ามาก่อน ส่วนรถของเจ๊กกี้ต้องแวะกลับเข้าไปรับกระเป๋าเดินทางของครูระ  ...แต่ก็ไม่ขาดการติดต่อเหมือนเรา vedio conference  ตลอดทางเพราะเจ๊กกี้โทรมารายงานเป็นระยะถึงพฤติกรรมของครูระ  ซึ่งพอเข้าเขตจังหวัดลำปางแล้ว สถานะของครูระ หรือผอ.ระ เปลี่ยนมาเป็น I here ระ โดยฉับพลัน เพราะแกนั่งหน้าคู่มากะเจ๊กกี้ที่เป็นคนขับ ส่วนคุณเมน่ะให้เกียรติ ผอ.ระ นั่งหน้า และย้ายไปนั่งเบาะหลังแทน (คิดผิด แต่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ) โดยกึ่งนั่งกึ่งนอนเอาผ้าปิดจมูกแทน ส่วนเจ๊กกี้ทำได้ดีที่สุดก็คือ กลั้นลมหายใจเข้า... เพราะอะไร ทำไมต้องทำถึงขนาดน้านนน555  ก็ here ระน่ะสิ ชี้ชวนเจ๊กกี้ดูนั่น ดูนี่ตลอดเส้นทาง และอ้าปากพูดแบบอิงแอบแนบชิดถึงหูถึง... กับเจ๊กกี้ยิ่งกว่าคู่รักวาเลนไทน์ซะอีก  เจ๊กกี้โทรมาระบายให้ฟังตลอดทาง ...แมร่ง ไม่รู้มันจะพูดอะไรนักหนา ลำพังแค่ตัวมันก็เหม็นแล้ว ปากแมร่งยังเหม็นอีก ทั้งกลิ่นบุหรี่ กลิ่นเบียร์ กลิ่นตัว โอ๊ย ..จะอ้วก...  แต่พวกเราที่นั่งในรถอีกคันฟังแล้วกลับหัวเราะ ขำ ชอบใจจริง ๆ 555  นั่งรถไปฟังเพลงสลับกับฟังเรื่องขำ ๆ จากรถเจ๊กกี้ ..

 

พลบค่ำแล้วอากาศเริ่มเย็น นิด ๆ ระหว่างทางที่รถแล่นเข้าเขตลำปางลองไขกระจกสัมผัสความเย็นท่ามกลางหุบเขา  อันนี้ก็ต้องเช็คสภาพอากาศกันเรื่อย ๆ เพราะว่าขนเสื้อผ้าหนา ๆ มาเยอะ  ...อิอิอิ  เห็นครูโนชบอกว่ามีคนตายไปแล้ว 2 คน ก็กลัวอ่ะ... กลัวว่าจะขนเสื้อผ้ามาเก้อตะหากล่ะ ความหนาวน่ะไม่กลัวหรอก อยากเจอ ๆ ขอให้หนาวจริง ๆ เห๊อะ...   โทรศัพท์นัดหมายกะครูโนชว่าจะเจอกันที่ปั๊ม (เอสโซ่ คาลเท็กซ์ ปตท. หรือบางจาก อะไรสักแห่งเนี่ยแหละ จำมะด้ายแล้วอ่ะ ) เมื่อเข้าเขตอ.แม่ทะแล้วปั๊มแรกเลยนะจ๊ะ  โอเช..เลยเพื่อน มาจอดรอเจ๊กกี้ และครูโนชเพื่อจะได้เข้าที่พักพร้อม ๆ กัน..ไม่นานรถครูโนชก็มาถึงพร้อมกับครอบครัว ได้แก่ภรรยา และลูกชาย 2 คนโตชื่อว่า “น้องค็อป” คนเล็กชื่อว่า “น้องคิง”  พ่อโนชตั้งชื่อลูกยังมีเชื้อของกีฬาที่โปรดปรานทั้ง 2 ประเภท (สมัยเรียนน่ะเป็นเจ้ามือเลยแหละ)  ทักทายกันและนัดหมายโปรแกรมวันรุ่งขึ้นเพื่อความชัดเจน แม่นยำ ฉับไว...ไม่นานเท่าไหร่เจ๊กกี้ก็พาเพื่อนร่วมทางมาถึงยังปั๊ม....ที่เพื่อน ๆ จอดรออยู่

 

 

รถจอดดังเอี๊ยด...เสียงปิดประตูค่อนข้างดังทางฝั่งคนขับ ในขณะที่ผู้โดยสารเบาะหลังลงจากรถด้วยท่าทางอิดโรยเหมือนขาดอากาศหายใจ... “เอามันคืนไปเลย...โคตรเหม็น”  ถ้าใครที่ไม่รู้ว่ารถคันนี้มากันสภาพแบบไหน คงจะเดาว่า คนขับต้องเอาตัวอะไรขึ้นรถมาแน่ ๆ จึงบอกเพื่อน ๆ ที่ยืนรอหน้าเซ่เว่นอีเลฟเว่นเช่นนั้น คนที่เดินเข้าออกเซ่เว่นต้องคิดแน่ ๆ ว่ามีลูกสุนัข หรือลูกแมว ที่กวนใจคนขับ ...คริ คริ คริ  แต่ความคิดของคนเหล่านั้นก็กระจ่างชัดขึ้นเมื่อ here ระ เดินลงจากรถด้วยท่าซิกแซก(ขาขวาไขว้สลับขาซ้าย)  มือขวาถือกระป๋องเบียร์ มือซ้ายถือถุงแค็ปหมูแบบมีมันติดซึ่งน่าจะหมดอายุแล้ว  ผอ.โรงเรียนบ้านนาดู่ ทักทายกับ ผอ.โรงเรียนอุทิศศึกษา ช่างเป็นภาพที่เหมือนโลโก้หยินหยางเสียนี่กระไร ...แต่ก็ไม่เท่ากับอารมณ์ความรู้สึกของเจ๊กกี้ที่เริ่มสวมบท “นังมารร้าย” ได้สมบทบาทจริง ๆ  “ไอ้ here ระ แมร่งเดี๋ยวก็ให้จอดซื้อเบียร์ เดี๋ยวก็ให้จอดยิงกระต่าย ตลอดทางเลยมรึง กรูจะบ้าตาย”   คำพูดของเจ๊กกี้เหมือนเก็บกด และอัดอั้น แต่ก็สมยอม here ระร้องขอน่ะนะ ...ขำ ขำ อ่ะ เหมือนเป็นตัวประกันที่มากะผู้ก่อการร้าย และมีระเบิดพลีชีพเป็นกระป๋องเบียร์ (ที่ช่วยให้เหม็น เหม็น พร้อมระเบิดอารมณ์คนขับได้ตลอดเวลาอ่ะ..)  เออน่ะยังไงก็มาถึงลำปางแล้ว เดี๋ยวเข้าที่พักให้แม่บ้านหรือ รปภ.เอาสายยางฉีดน้ำชำระล้างให้หมดทั้งตัวทั้งปากเลย

 

แม้ว่าเจ๊กกี้จะแสดงอาการรำคาญ เบื่อหน่าย (สภาพหรือสารรูป) ของhere ระ ก็ตามที แต่ก็ยังให้ขึ้นรถนั่งหน้าคู่ไปจนถึงที่พักอีกนะ โห...here ระน่ะซึ้งใจเจ๊กกี้นะ ถึงได้พยายามใกล้ชิดเดินเคลียคลอไม่ห่างเจ๊กกี้เลย...ครูโนชขับรถนำพวกเราเข้าไปยังอาคารที่พักสวัสดิการของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแม่เมาะ ซึ่งมีอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล โอบล้อมด้วยหุบเขาและยังมีเหมืองลิกไนต์ที่ใหญ่ที่สุดเพียงแห่งเดียวของภาคเหนือ ตกลงกันว่าเอาข้าวของสัมภาระส่วนตัวเข้าห้องพักให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปหาอาหารมื้อเย็นรับประทานกันให้เต็มที่ ขอแบบอาหารพื้นเมืองนั่งในบรรยากาศสบาย ๆ และใกล้ชิดธรรมชาติด้วย ขับรถออกมาจากที่พักค่อนข้างไกล สองข้างทางมืดมิด เพราะเวลาขณะนั้นก็เกือบจะสองทุ่มแล้วในที่สุดก็มาหยุดที่ร้านอาหารในบรรยากาศริมแม่น้ำวังชื่อว่า “แพโยนก”  เมนูอาหารให้ ผอ.โนช จัดการสั่งเดี๋ยวพวกเราลุยเอง อาหารอย่างละ 2 ชุด ค่อย ๆ ออกมาวางเต็มโต๊ะ น่าอร่อยทั้งนั้น ทีแรกเหมือนกับว่าจะกินกันไม่หมด แต่แล้วก็ไม่เหลือ อาหารอร่อยเพราะได้กินกับเพื่อน ๆ มากกว่าบรรยากาศที่รายรอบเราอยู่ มองก็ไม่เห็นอะไรแล้ว เพราะฉะนั้นบรรยากาศมีส่วนน้อยมากสำหรับมื้อนี้ เพราะความอร่อยที่เติมให้อาหารที่อยากกินอยู่แล้วอร่อยยิ่งขึ้นก็คือ การพูดคุยที่ออกรสแซ่บ เผ็ด ร้อน ที่เป็นเสมือนอาการที่เรียกว่า “อุปทานหมู่”  ฟังเพื่อนผู้ชายเรียกกันว่า I  here ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบชักเกิดอาการ “คันปาก อยากพูดมั่ง” ทีนี้ละทั้งต๊อก ทั้งแต เลย osmosis เรียก I here ระ บ้างแล้ว 

 

ไม่เพียงแต่พูดคุยแบบได้อรรถรสและออกรสแซ่บเท่านั้นนะ เพื่อนยังแกล้งกันได้แกล้งกันดี  ขำมาก ๆ ตอนที่ I here ระ โดนแกล้งให้เตะก้นเจ๊กกี้ ..แค่ประคองตัวไม่ให้ย้วยไปย้วยมาก็ยังแพ้ลูกชายคนเล็กของผอ.โนช ยังวิ่งเล่นได้และแข็งแรงกว่าเสียอีกง่ะ  เจ๊กกี้ยืนตรง ๆ เอามือจับขา here ระ ก็ล้มแล้ว 555 น่าฉงฉานจิง ๆ  แต่ก็ช่างเถอะเพราะชดเชยกับการเดินทางที่เพื่อน ๆ ต้องแลกมาด้วยกลิ่นอันคละคลุ้งจริง ๆ 

เพื่อนทั้งกลุ่มช่วยกันตั้งชื่อ...บัญญัติศัพท์ให้เหมาะสมกับ ผอ.ระ เสียใหม่โดยชื่อภาษาอังกฤษทางวิทยาศาสตร์ว่า VORUNUS ออกเสียงภาษาไทยว่า “วอ-ระ-นุช”  ฟังดูไพเราะกว่า I here เป็นไหน ๆ ไม่เท่านั้นยังช่วยกันตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ให้กับพี่น้องครอบครัวอีก เพื่อให้คล้องจองกัน ..แกล้งเพื่อน แหย่เพื่อนเก่านี่มันสนุกจริง ๆ เลยเนอะ...555 แต่ถึงกระนั้นเพื่อน ๆ ก็ได้รู้ว่า here ระ ไม่เคยโกรธ ไม่เกลียด ที่เพื่อนแกล้งเอา แถมยังเป็นคนที่คิดเชิงบวกได้ไม่เหมือนคนปกติทั่วไป เช่นการตอบคำถามที่เพื่อนสาว ๆ สงสัยนักหนาว่า “มีดีอะไร ถึงได้มีเมียตั้ง 3 คนแน่ะ”  บวกกับคำพูกสนับสนุนของเมเม่ที่ว่า “อย่างเนี้ ผู้หญิงชอบนะ ผู้หญิงติด เขามีเสน่ห์นะ” .... ถ้าเขามีพร้อมครบสูตรสำเร็จตามที่ผู้หญิงฝันใฝ่ให้เป็นผู้ชายในอุดมคติ หรือตรงสเป็กที่ว่า หล่อ รวย ฉลาด สะอาด ..อือ หือ!!!  ไม่แตก็ต๊อกต้องตบตีแย่งกันขอเป็นอันดับ 4 ของ ผอ.ระแล้วหล่ะ (ช่างกล้าเนอะ..แค่รองอันดับหนึ่งยังคิดหนักเลยอ่ะ) ผอ.ระ จะตอบว่า   “มันช่วยไม่ให้เราไม่เป็นโรคอัลไซเมอร์ “  งงมั้ย..ยังไงน่ะเหรอ! ผอ.ระ อธิบายแบบมีหลักการและเหตุผลว่า ตัวเขาน่ะต้องจำชื่อเมีย 3 คน  จัดคิวบ้าง อะไรบ้าง แบ่ง ๆ กันไป 3 บ้าน และใส่ใจให้ความสำคัญกับลูกอีก 4 คน ท่องชื่อไว้ไม่ให้เรียกชื่อลูก ๆ ผิด 

 

โอ๊ย...เนี่ยนะผู้บริหารสถานศึกษาหรือว่าเป็นผู้บริหารเวลาให้เมียและลูกน่าจะถูกต้องที่สุด..แต่เขาก็บอกว่าเขาไม่เครียด มีความสุขดีจะทุกข์ไปทำไม  แต่ก็เคยนะที่เรียกชื่อลูกผิดบ้าน ก็จะเจอแม่ของลูกสวนกลับมาว่า “บ้านนี้ ไม่มีชื่อนี้” 555 และผอ.ระยังบอกเคล็ดลับครองคู่อย่างไรให้เมียเวทนา..ไม่ทอดทิ้งว่า “ไม่เอางานเข้าบ้าน”  (เพราะงานน่ะเมียทำหมด..อิอิอิ)   จริง ๆ แล้วถ้าให้วิเคราะห์แบบไม่มีทฤษฎี (ไม่รู้ว่าจะใช้ทฤษฎีอะไรดี) และไม่มีประสบการณ์ การได้พูดคุย และสังเกตพฤติกรรม(และอาการ) ของ ผอ.ระ เท่าที่สัมผัสได้ในช่วงเวลานั้น ก็รู้สึกว่าเพื่อนคนนี้เป็นคนอ่อนโยน ดูแลเอาใจใส่ความรู้สึกของเมีย 3 ลูก 4 นั่นเอง การไม่แสดงอารมณ์โกรธ ฉุนเฉียว ไม่ด่าเพื่อน ชอบช่วยเหลือเพื่อน (ตามกำลังของร่างกาย) และที่สำคัญไม่เปลืองเลี้ยงง่ายเพราะกินแต่ของเหลวได้ทั้งวันทั้งคืน ก็อยู่ได้ โรงเรียนก็ให้เมียคนโตดูแลบริหารทุกอย่าง ส่วนเมียคนอื่น ๆ ก็มีงานมีการทำเป็นฝั่งเป็นฝาทุกคน ตัว ผอ.ระ ก็มีเครดิตกับโชห่วยประจำซอยอยู่แล้ว...”ไม่ต้องคิดอะไรมาก นอนก็หลับแล้ว” อืมม ใครจะนำไปเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตได้ ผอ.ระไม่สงวนลิขสิทธิ์

 

แล้วไม่รู้เป็นไงนะเจ๊กกี้ก็แกล้งหยอก แกล้งยั่วให้ “วอ-ระ-นุช”  ออกอาการ “หมั่นเขี้ยว” บ้างวิ่งไล่เตะกัน แต่ตัวเองหกล้มเสียก่อน ภาพที่เห็นแล้วขำมาก ๆ และก็รู้สึกสงสารมาก ๆ เช่นกัน ตอนที่เจ๊กกี้แกล้งโยนกระเป๋าเสื้อผ้าของ here ระ ยี่ห้อแบรนด์เนมโปโลซะด้วย  ระบอกว่า “เมียกรู มันรักรูนะเนี่ยรีบจัดกระเป๋าเสื้อผ้าให้ แล้วบอกว่าจะไปไหนก็ไปใส่ให้ครบทุกอย่างแล้ว  ไอ้เจ๊กกรูจะฟ้องเมียกรูว่ามรึงโยนกระเป๋ากรูหูขาดเลย  เมื่อกี้ก็ให้ลูกโทรมาถามว่าพ่อเมาอยู่หรือเปล่า ..” here ระจะบอกว่าครอบครัวเขาอบอุ่นนะ ไม่เคยมี”ปัญหาครอบครัว” เหมือนกับหลาย ๆ คนคิด หรือหลาย ๆ บ้านที่บริหารจัดการไม่ได้ 555 อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่บ่ายจะถึงเที่ยงคืนแล้ว อาหาร 2 มื้อของเขายังเป็นของเหลวยี่ห้อเดิมอยู่เลย  ข้าวปลาไม่กินก็อยู่ได้ เลี้ยงง่าย ตายยาก...555  ก่อนกลับเข้าที่พักจำได้ว่า here ระขอข้าวผัดใส่กล่องจะมากินที่ห้องตอนตี 2 แต่ไม่มีใครสั่งให้ ครัวก็ปิดไปแล้ว อาหารเย็นของ here ระ ที่ช่วยปะทังชีวิตให้ผ่านคืนอันโหดร้ายก็คือ “กล้วยทับ” ก้นถุงที่ยังเหลือจากบางบัวทอง อิอิอิ แด่เพื่อนผู้หิวโหย...

 

 ความจริงแล้วเพื่อน ๆ ก็เป็นห่วง here ระ ถึงแม้ว่าเราจะแหย่จะแกล้งยั่วกันเล่น มันก็สนุกในอารมณ์ของเพื่อน ๆ ที่ไม่เคยถือโทษโกรธเคืองกัน  เพราะความสนุกนี่เองทำให้นึกถึงงานเลี้ยงสังสรรค์รุ่นที่สโมสรทหารบกเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งพูดไว้ และก็คิดเหมือนกันเลยว่ามันส์จริง ๆ ...ปีหนึ่งจะได้ทะลึ่งทะเล้นกับเพื่อนเก่า ๆ เวลาก็จะผ่านเลยไป  เราคงจะหาใครคุย หรือหยอกล้อ เล่นกันได้สนิทใจเหมือนเพื่อนเก่าล่ะจริงไหม มันส์ที่สุด... มันส์จะตาย ....

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น แต..จัดให้ วันที่ตอบ 2010-01-28 17:06:12 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 871 (3111734)

หนุก หนุก เอาอีก ว่าแต่ โปรแกรม ปีนี้ จะไป ทำบุญ หรือ บริจาค สิ่งของที่ไหน ให้กัน กัน เนิ่น ๆ น้ะจ้ะ จะได้ระทมทุน ได้มาก เพราะมี เวลา ในการจัดการ ได้นาน

แม่งาน หย่าย ช่วยคิดกันหน่อย ละกัน

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา วันที่ตอบ 2010-01-28 22:45:25 IP : 119.31.76.175


ความเห็นที่ 872 (3112392)

ตอนนี้ยังไม่มีไอเดียอะไรหรอก ขอนั้ง time matchine ย้อนกลับไปลำปางอีกหน่อยจะได้จบทริป I here สมบูรณ์แบบ  ฮ่าฮ่าฮ่า

แล้วโครงการบวชชีล่ะ ยังคิดอยู่หรือป่าว!!

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-01-29 19:12:05 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 873 (3113352)

แต.. เพื่อนเปลี่ยนอาชีพไปเป็นนักเขียนได้เลย เพื่อนๆ คิดเหมือนเต้ยมั้ย ?   เต้ยอ่านแล้วเหมือนนั่งอยู่ในรถคันนั้นด้วย  แถมได้กลิ่นเบียร์ลีโอด้วยสิ  ที่สำคัญรู้สึกแสบแก้วหู  เพราะเพื่อนๆ ในรถคุยกันเสียงดัง..ซะงั้น  ดีใจจังที่เพื่อนๆ มีความสุขเพราะยุคปัจจุบัน  คนหาความสุขกันยาก ทั้งที่ความสุขอยู่กับตัวเราทุกวัน

ตั้งใจจะบอกแตว่าเดือนเมษายน  มีโปรแกรมไปปฏิบัติกัมมัฏฐานที่วัด  อัมพวัน สิงห์บุรี(หลวงพ่อจรัญ)  หรือ วัดหลวงปู่จันทา วังทรายพูน พิจิตร  รอดูเหตุการณ์  แต่ไปแน่นอน  ใครสนใจยกโทรศัพท์บอกได้เลย ยินดีบริการ  ทางสายนี้ดีจริงๆ นะเพื่อนๆ 

อนุโมทนาบุญกับเพื่อนๆ ที่ไปเยี่ยมพระ  แต่ถ้าใครไปเยี่ยมท่านอีก  นอกจากอาหารปลาแล้ว  น่าถวาย  น้ำผลไม้คั้นรวม (ผลไม้ที่มีสีสัน เช่น แอปเปิ้ล  แครอท  มะเขือเทศ ส้ม  สับปะรด ฯลฯ)  เพราะผลไม้พวกนี้มีประโยชน์ต้านเชื้อมะเร็ง หมอแนะนำให้เราทานทุกวัน  คนที่ยังไม่เป็นโรคก็ควรทานจ้า  แต่ทุกสิ่งอย่างอยู่ที่ใจ  คิดแต่สิ่งดีๆ ในชีวิต  เช่น  เราคิดว่าเราแข็งแรงไม่เป็นอะไร

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น สาวพิจิตร เต้ย & บี วันที่ตอบ 2010-01-31 21:31:31 IP : 118.172.239.121


ความเห็นที่ 874 (3113987)

ชาละวัน ตัวน้อย เข้ามาแล้ว หรือ จ้ะ เอ้ย โทษ ที่ ต้องเป็น ข้าว กระเพรา แก้ว และ กระเพราทอง ต่างห

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา จร้า วันที่ตอบ 2010-02-01 13:23:37 IP : 119.63.80.251


ความเห็นที่ 875 (3114084)

พัทยา  จ๊ะ

      เต้ยอ่านแล้วก็งง  พัทยา ยังพิมพ์ไม่เสร็จ  หรือว่าเต้ยไม่รู้ศัพท์วัยรุ่นเนี่ย  (แต่ที่รู้ๆ  กระเพราแก้ว  กับ กระเพราทอง สบายดี  คิดถึงเพื่อนทุกๆ คน)

ผู้แสดงความคิดเห็น คนพิจิตร วันที่ตอบ 2010-02-01 16:04:24 IP : 119.42.88.36


ความเห็นที่ 876 (3114090)

ฮะแน่...คุยกันใหญ่เลยนะ กระเพราแก้ว กระเพราทอง 555 เพิ่งเคยได้ยินอ่ะ ใครบัญญัติศัพท์กันจร้ะ แต่คงไม่เหมือน วอ-ระนุช แน่ ๆ คริ คริ คริ    รอภาคจบแป๊บนึงนะ วันนี้มีประชุมเครียด..เตรียมรับเสื้อกีฬาสี....มาอีกแล้วอ่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-02-01 16:18:49 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 877 (3115018)

ตอนจบ

 

การเดินทางที่แสนพิเศษ

ความจำสั้น...แต่เรื่อง(รัก)ฉันยาว

 

ค่ำคืนแรก ณ เมืองรถม้า ที่พักท่ามกลางหุบเขา ที่ครูโนชเลือกให้พวกเรามาสัมผัสกับความหนาวเย็น เป็นอาคารที่พักรับรองชั้น 3 กลางคืนความหนาวเย็นเริ่มคืบคลานเข้ามาแล้ว แอร์คอนดิชั่นไม่จำเป็นต้องเปิดแล้ว เราเปิดหน้าต่างรับแอร์จากธรรมชาติแทน  หนาวพอให้รู้ว่ามาถึงลำปาง เสื้อผ้าหนา ๆ ที่ขนมาก็ไดใช้ตอนกลางคืนนี่แหละ ความหนาวเย็นตามคำล่ำรือที่เห็นผ่าน sms รายการข่าวฮิตของหลายช่องที่มีคนส่งมาบอกว่า “ลำปาง หนาวมาก”  เป็นแค่คำขู่ หรือเกทับกัน หลอกกันเล่น ๆ เท่านั้นเอง  ส่วนที่ครูโนชบอกว่าเพิ่งมีคนตายไปเพราะความหนาว ก็เพราะไม่ใส่เสื้อผ้าให้อบอุ่น ท้าทายกับความหนาวเย็นเลยพบจุดจบ  แต่อย่างไรก็ตามเราป้องกันไว้ก่อนดีกว่า.....ใส่ ๆ เข้าไป จำได้ว่า 4 ชั้น หมวก ถุงเท้าอีก สรุปว่าผ้าห่มไม่ได้ห่มเลย...ร้อนด้วยอ่ะ 555

 

เสียงนกร้องแปลก ๆ คล้าย ๆ กับส่งสัญญาณให้กันบางอย่าง  กลัวเหมือนกันแต่มีคนเตือนว่าเข้าป่าเข้าดอยอย่าทัก...บรื๊ออออ เอาผ้าห่มคลุมโปงดีกว่า.....ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ตื่น ๆ ได้แล้ว เช้าแล้วจ้าาา...ออกไปเดินเล่นรับลมหนาวกันเถอะ”    แตกะต๊อกซึ่งนอนอยู่คนละเตียงหันมามองหน้ากัน  เมื่อได้ยินเสียงเรียกของผู้ชาย ....ไม่ใช่ใครที่ไหน here ระ นั่นเอง  ต๊อกดูนาฬิกาที่หัวเตียงแล้วบ่นว่า “ ระ ภารโรงบ้า ตื่นมาเรียกทำไมเนี่ย คนกำลังนอนสบาย ๆ ...” ฮ่าฮ่าฮ่า   จริงอย่างต๊อกว่า ผอ.ระต้องตื่นเช้ามาทำหน้าที่ภารโรงประจำโรงเรียนอุทิศศึกษาก่อน โดยกวาดใบไม้ รถน้ำต้นไม้ เอารถตู้ออกจากบ้านเวลา 6โมงครึ่งเพื่อรับนักเรียนมาเข้าเรียน ..อิอิ ภารกิจผู้อำนวยการโรงเรียนกะภารโรงมันใกล้กันจนแยกไม่ออกเลย (ควบ 2 ตำแหน่ง)

 

แตลุกขึ้นมาแปรงฟัน ล้างหน้า เพื่อจะออกมาสัมผัสความหนาวอย่างที่ ผอ.ระชักชวน ปล่อยให้ต๊อกนอนให้อิ่มไปก่อน   ...ลงมาที่ชั้น 1 เหมือนกับหอพักนักศึกษาที่จะมีโต๊ะและเก้าอี้สำหรับนั่งอ่านหนังสือ หรือทำงานส่งอาจารย์..  ภาพที่เห็นสร้างความแปลกใจมิใช่น้อย เพราะ ผอ.ระ นั่งจิบกาแฟอยู่กับคุณเมเม่ ตอนแรกนึกว่าคู่รักวาเลนไทน์จะตื่นเช้าเสียอีก   นอจาก ผอ.ระจะตื่นเช้ากว่าคนอื่นแล้วก็ทำหน้าที่เวรยามปลุกทุกห้องแล้ว ยังชวนคุณเมเม่ออกไปเดินหาซื้อกาแฟ ทรีอินวันมาให้เพื่อนได้ดื่มรับกับความหนาวยามเช้าที่หมอกลงเป็นสีขาวโพลน ...มีน้ำใจแล้วยังมีมนุษย์สัมพันธ์ดีอีกนะเนี่ย แอบตีท้ายครัวเพื่อน...พาเพื่อนใหม่ออกไปเดินรับลมหนาวเสียด้วย อิอิอิ     (เช้านั้นคุณเมเม่ก็แยกจากพวกเราขึ้นรถกลับบ้านที่เชียงรายก่อน เลยอดสนุกกับทริป here กะพวกเรา...ไป ไปเต๊อะ ไปแอ่ว ไปเต๊อะ ไปแอ่ว จังหวัดเจียงฮาย ...เจ๊กกี้ไฟเขียวป่ะ..)

 

เวลาสาย ๆ แดดอ่อน ๆ ของวันที่ 11 ธันวาคม 2552  เพื่อน ๆ ก็เก็บภาพแห่งความทรงจำไว้เป็นที่ระลึกร่วมกันกับ“วอ-ระ-นุช” ณ ลำปาง 555  “บ้า...เค้าไม่ใช่ตุ๊ดนะมาเรียก วอ-ระ-นุช” ดูดิ ผอ.ระยังไม่รู้อีกที่เพื่อน ๆ เรียกน่ะหมายถึงอะไร  เพื่อน ๆ ก็เลยได้ฮากันแต่เช้าอีกรอบ  ผอ.ระยังทำท่า งง งง อยู่เลย...ผอ.โนชมารับคณะเพื่อน ๆ เพื่อไปที่โรงเรียนบ้านนาดู่ ตามเวลาที่นัดหมายกับคณะกรรมการโรงเรียนในเวลา 9 โมงเช้า  ก่อนออกจากที่พัก ผอ.โนช ก็เตี๊ยมกันกับเพื่อน ๆ ว่า ไปถึงที่โรงเรียนกรรมการโรงเรียนเขาก็จะมีขั้นตอนในการกล่าวต้อนรับ มอบเสร็จก็มีเลี้ยงขนมจีนน้ำเงี้ยว แกงเขียวหวาน...โอ โห..ขนาดนั้นเลยหรือ “ไม่ต้องก็ได้มั้ง ไอ้โนช..กรูว่ามอบ ๆ ถ่ายรูปนิดหน่อย เสร็จแล้ว”  นายแรด บอกเพื่อนตามสไตล์ที่ไม่ชอบอะไรที่มีพิธีรีตรองมาก ซึ่งเพื่อนผู้หญิงอย่างเรา 2 เสียงก็เห็นด้วย..แต่เหตุผลน่ะไม่เกี่ยวกับพิธีอะไรหรอก เสร็จไวก็ดีจะได้ไปเที่ยวต่อตามโปรแกรมที่ ผอ.โนช เซ็ทโปรแกรมไว้แล้ว อิอิอิ   “ไม่ได้ ๆ ถ้ากรรมการโรงเรียนเขาจัดเตรียมไว้แล้ว เราต้องให้เกียรติเขา เดี๋ยวเสียมารยามหมด”  ผอ.ระ แสดงความเห็นขึ้นบ้าง จนได้รับการสรรเสริญจากเพื่อน ๆ ชุดใหญ่เลย 555  เจ๊กกี้ว่า “ I here ระรู้ดีนะมรึง นึกว่าจะเป็นแต่ภารโรง..เออกรูลืมไปว่ามรึงเป็นผอ.”  เช้านั้นเพื่อน ๆ ได้เห็นอีกมิติหนึ่งของ ผอ.ระในการออกงานสังคม ผอ.ระมาในชุดสุภาพ สวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน กางเกงสแล็กสีดำแตกะต๊อกเห็นด้วยว่าอย่าไปขัดกรรมการโรงเรียนเขาเลย ตามประเพณีนิยม แขกไปใครมา..ถึงเรือนชานต้องต้อนรับ เพราะฉะนั้นอย่าให้เขาเสียกำลังใจ โอเค...ตามนั้นเลยเพื่อน    แต่ผอ.โนชขอกำชับกับเพื่อน ๆ ว่า ไปถึงโรงเรียนอย่าลืมนะจ๊ะพวกคุณ ๆ เธอ ๆ ทั้งหลาย ว่า กระผมเป็น ผอ.โรงเรียน อย่าเผลอเรียกว่า “ไอ้โนช” ล่ะ 555

 

ภารกิจส่งมอบคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สำหรับการศึกษาและเงินบริจาคให้แก่น้อง ๆ โรงเรียนบ้านนาดู่ ได้มาถึงแล้ว ....ทันทีที่รถจอดบริเวณสนามบอลหน้าอาคารเรียนที่ทำด้วยไม้ ภาพแรกคือ ผอ.ระ ลงจากรถก่อนคนขับรถส่วนตัว (วันนี้เจ๊กกี้เปลี่ยนสถานะเป็นคนขับรถ ผอ.มั่งแระ) อ้อ...ท่าน ผอ.เอาเสื้อใส่ในกางเกงเรียบร้อย เตรียมพร้อมสำหรับภารกิจเช้านี้ สภาพดูกระฉับกระเฉง หน้าตาสะอาดสะอ้านขึ้น หลังจากได้อาบน้ำแปลงกายเป็น ผอ.(เป็นงานอ่ะ..)    จากนั้น ผอ.ระก็ขึ้นไปตรวจการเรียนการสอนของเด็กนักเรียน(เนียน จริง ๆ )...เพื่อน ๆ ก็ขนสัมภาระมายังอาคารหอประชุม คณะกรรมการโรงเรียนออกมาต้อนรับ  มีทั้งผู้ใหญ่ กำนัน ชาวบ้าน ตื่นเต้นจัง ...มีตัวแทนกล่าวต้อนรับ ทักทาย และเชิญตัวแทนจากคณะผู้บริจาคกล่าวอะไรบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ  พี่กระแตก็เป็นตัวแทนบอกกับน้อง ๆ และกรรมการโรงเรียนว่า เราขอเป็นเศษเสี้ยวส่วนหนึ่งในการร่วมสนับสนุนการศึกษา  ให้แก่น้อง ๆ ที่นี่ด้วยความยินดีแลเต็มใจอย่างยิ่ง เพราะกรรมการโรงเรียนบอกว่าจะนำเงินส่วนทีเราบริจาคนี้ไปต่อเติมอาคารห้องสมุด ที่ขึ้นโครงอาคารแล้วแต่ยังขาดงบประมาณ ก็ขอเอาใจช่วยให้น้อง ๆ ได้ห้องสมุดซึ่งจะเป็นคลังทางปัญญาต่อไปในอนาคต และจะเป็นห้องสมุดของชุมชนได้ใช้ประโยชน์จากห้องสมุดนี้ด้วย และไหน ๆ เราก็เดินทางไกลมาถึงลำปางแล้ว ขอฟังเพลงโรงเรียนของเราน่าอยู่จากน้อง ๆ และให้ลุกขึ้นรำวงด้วยโดยมีพี่ ๆ ร่วมแจม เป็นภาพที่น่ารัก จริง ๆ..กรรมการโรงเรียนได้มอบกาน้ำชาเซรามิกให้คนละ 1 ใบ แทนคำขอบคุณและเป็นที่ระลึกจากชาวลำปาง

 

อิ่มอร่อยกับขนมจีนน้ำเงี้ยว แกงเขียวหวานแล้ว เก็บภาพรายรอบโรงเรียนเพื่อเอามาอวดเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมกับเรา  ระหว่างรอ ผอ.พูดคุยกับคุณครูในโรงเรียน และกรรมการโรงเรียน นายแรดก็วิญญาณนักบอลเข้าสิงไปวิ่งเล่นยืดแข้งยืดขากับน้อง ๆ ที่เล่นฟุตบอลอยู่ประหนึ่งว่าวัยเดียวกัน...ขณะที่เจ๊กกี้ก็ไปเปิดท้ายรถหาขนมนมเนยมาแจกเด็ก ๆ อนุบาลที่เข้าแถวมาไม่ขาดสาย (เหมือนภารกิจนางงามเลยอ่ะ)  แตกับต๊อกและน้องอ้อก็คิดกันว่าเราจะชวน ผอ.หนีโรงเรียนออกไปอย่างไรดีล่ะ  วันนี้เป็นวันศุกร์โรงเรียนก็ไม่หยุด ดูเวลาก็ยังไม่เที่ยงวันเลย จะให้ ผอ.ประกาศเป็นวันหยุดจะได้ไหมเนี่ย ผิดกฎระเบียบหรือป่าวน๊า...ครูโนชก็น่าจะรู้แกวเพื่อน ๆ ที่ทำโน่น ทำนี่ เพื่อรอจังหวะผอ.หนีโรงเรียน 555  ประกอบกับผอ.ทนเสียงรบเร้าจากเพื่อนสาว ๆ ไม่ไหวในที่สุด ผอ.ใช้แผนรับรองแขกพาทัวร์เมืองลำปาง โดยอนุญาติให้เด็กเล็กเลิกเรียนครึ่งวัน และเด็กประถมเลิกเรียนก่อนเวลา..ฮ่าฮ่าฮ่า

 

 

เป็นไปตามโปรแกรมที่ ผอ.โนชเซ็ทไว้แล้วว่าก่อนอื่นต้องพาสาว ๆ ไปช้อปปิ้ง จ่ายตังกันหน่อย เพราะคาดว่าคงอยากจะเสียตังบ้าง อะไรบ้างเพื่อให้ได้บรรยากาศของการท่องเที่ยว...จุดแรกที่ ผอ.โนช พาไปชมเป็นกลุ่มแกะสลักไม้ บ้านหลุก อ.แม่ทะ งานแกะสลักไม้ฉำฉารูปสัตว์นานาชนิด มีเก้าอี้แกะสลักรูปช้างกระต่าย มิกกี้เม้าส์ กระจกแกะสลัก โมบาย รองเท้านวดฝ่าเท้า หลากหลายจริง ๆ  ราคาก็แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องถูกเพราะเรามาซื้อจากผู้ผลิต ไม่ผ่านพ่อค้าคนกลางใด ๆ ทั้งสิ้น เรียบร้อย เลือกซื้อกันเป็นที่ถูกใจทุกคน...จากนั้น ผอ.โนชก็พาไปทัวร์โบราณสถานสำคัญคู่บ้านคู่เมืองลำปาง เพื่อสักการะ “พระธาตุลำปางหลวง”  ซึ่งขณะที่พวกเราไปชมนั้นองค์พระธาตุกำลังบูรณะพอดี แต่ก็รู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้เคารพสัการะเพื่อเป็นสิริมงคลในชีวิต  ต่อด้วยพาชมสถาปัตยกรรมและงานแกะสลักไม้ลวดลายของพม่าแท้ ๆ งดงามมาก ๆ ที่ “วัดศรีชุม”  และเมื่อมาถึงลำปางก็ต้องไปไหว้หลวงพ่อเกษม เขมโก ซึ่งเป็นพระที่มุ่งมั่นในทางธรรม พระอาจารย์สายธุดงค์ และมีเชื้อสายเจ้าทางเหนือด้วย สร้างความศรัทธาแก่ชาวพุทธและเป็นที่เคารพรักของชาวลำปางอย่างมาก ...เป็นอันว่าวันนี้พวกเราอิ่มบุญกันจริง ๆ เพราะทั้งวันเราอยู่ได้ด้วยพลังขนมจีน..หรืออาจเป็นเพราะมากะ ผอ.ระ ก็ไม่รู้ เลยไม่รู้สึกหิว..

 

เพื่อน ๆ เห็นพ้องต้องกันว่า ไว้กินมื้อเย็นเร็วขึ้นมาหน่อยก็ได้จะได้มีเวลาในการพูดคุย และกินกันได้นาน ๆ ก่อนกลับที่พัก ...ให้ ผอ.โนช ทำหน้าที่ไกด์ทัวร์กิตติมศักดิ์เสียหน่อย เพราะขนาดเพื่อน ๆพาออกจากโรงเรียนได้แล้ว ผอ.โนช ก็ยังไม่เปลี่ยนชุดนักเรียน ..เอ๊ย ไม่ใช่ดิ ชุดผ้าไทยสีประจำวันศุกร์เลยอ่ะ 555 มื้อเย็น ผอ.โนชพาเพื่อน ๆ มาสัมผัสบรรยากาศแบบล้านนา ชื่อต้องออกเสียงแบบคนเมืองเน่อ “ของกิ๋นบ้านเฮา”  เวลา 4 โมงกว่า ๆ ยังไม่มีลูกค้ามากนัก พวกเราเลือกทำเลที่โปร่ง โล่ง สบาย ไม่ใกล้ชิดกับใคร เพราะอยากเป็นส่วนตัว ไม่รบกวนใคร พูดง่าย ๆ ไม่อยากมีเรื่องน่าจะเหมาะสมกว่า  เพราะเวลาพวกเราคุยกันออกรส ออกลีลาและท่าทางประกอบกับการเรียกขานกันแบบใกล้ชิดสนิทสนม ถ้านั่งใกล้โต๊ะอื่นเดี๋ยว “งานเข้า” ไม่ไหวจะเคลียร์ ...ฮ่าฮ่าฮ่า

 

ดนตรีโฟล์คซองในบรรยากาศแบบล้านนา เริ่มบรรเลงเพลงขับกล่อม เรียกน้ำย่อยก่อนอาหารลงโต๊ะ บรรยากาศเริ่มเป็นใจ ชวนให้ built อารมณ์ ผสมกับเพลงที่นักดนตรีกำลังเล่นอยู่เหมือนรู้ใจพวกเราเสียจริง เพลงที่เล่นมีตั้งแต่สมัยเราเรียนมัธยม อุดมศึกษา พากันมาหมดเลย แกรนเอ็กซ์ อินโนเซนต์ แมคอินทอช นูโว วสันต์อัสนี..เพลงออกแนวความรักสดใส ไร้คู่แข่ง รักข้างเดียว รักตลอดไป รัก รัก รัก...ยังไงก็รัก  บางเพลงก็สร้างความรู้สึกเศร้า เหงา ผิดหวังเพราะรัก อกหักน่ะ... ทำไมต้องเป็นตัวเราที่เศร้า ทั้ง ๆ ที่เราทุ่มเทความภักดี รักที่มอบกลับต้องชอกช้ำฤดี ทำเช่นนี้ผิดหรือไร..  เพลงภูสมิงกระชากอารมณ์กระเจิงกันหมด ร้องตามได้โดยอัตโนมัติ อารมณ์ต่อเนื่องเห็นเพื่อนชายนายแรด ส่งโน้ตขอเพลงไม่ขาดสายแบบว่ากำลังอินน์กับเพลงและบรรยากาศ...

 

อาหารดี ดนตรีเพราะ มีซ้อแปดมาทำหน้าที่ขุดคุ้ยเรื่องราวความรัก Love Story ของเพื่อน ๆ ฟังสลับกับเพลงที่ขานรับเป็นช่วง ๆ คนแรกที่ถูกแฉ...จะเป็นใครล่ะ I here ระน่ะแหละ “แมร่ง มีตั้ง 3 แน่ะ เพื่อนสาวกรู ยังหาไม่ได้ซักคน”  เพื่อนผู้ชายหัวเราะชอบใจกัน แตกับต๊อกต้องกล้ำกลืนกิน และฟังเรื่องรักช้ำ ๆ ของ here ระ มีวีรกรรมมากมายที่เพื่อนชายในกลุ่มเคยตกอยู่ในเหตุการณ์ “ตามล่า หาพี่ระ” จากแม่คนแรกของลูก (ปัจจุบันเป็นแม่ของระ) อืมม์ ..มีความอดทนสูงจริง ๆ (ผู้หญิงของระอ่ะ) แต่ระก็ยังยืนยัน ยืนยันว่ารักเธอเท่ากันทุกคน...ทีนี้ละซ้อแปดก็ได้ทีเลยยุให้ระมีลำดับที่ 4 และ 5 เลือกเอาเลย ..ขำ ขำ ขำ ฟังเรื่องราวความรักในชีวิตจริงของเพื่อน ผสมกับการยั่วเย้า แหย่กันเล่นตามประสาเพื่อนไม่มีหยุดหย่อน  คำถามที่ช่วยให้เพื่อนชายย้อนเวลาไปเมื่อ 26 ปีที่แล้ว (นานไปไหมเนี่ย) ประมาณว่าเปรียบเทียบให้ระไม่ต่างอะไรกับคาสโนวา...” ถามหน่อยเหอะ...เคยเห็นต๊อกสวยมั้ยตอนเรียนน่ะ เคยคิดจีบมั่งหรือป่าว” ถามไปก็ขำไป ถามเล่นๆ แต่ไม่รู้คนตอบมันตอบจริงหรือตอบเล่น ๆ “ โฮ๊ยยยย...ไม่มองหรอก สวยก็ไม่สวย แถมไม่ให้ลอกการบ้าน สอบก็ไม่บอกใคร” 555 ใครหว่า..จำแม่นจริ๊งไม่เป็นอัลไซเมอร์แน่นอน 

 

ลำดับต่อไป ผอ.โนช ก็ได้รับเกียรติให้ถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตรักบนยอดดอยกองมู แม่ฮ่องสอน สมัยที่ ผอ.โนช เป็นครูน้อยอยู่โรงเรียนปางมะค่า  สำเนียงภาษาและบรรยากาศรอบ ๆ เข้ากันกับชีวิตจริงเมื่อ 16 ปีที่แล้วที่บรรจุครูครั้งแรก  ชีวิตคนเราเหมือนชะตาฟ้าลิขิต...มีผิดหวัง สมหวัง สลับกันไป ชีวิตของ ผอ.โนชก็เช่นกัน ชีวิตหักเหพบจุดเปลี่ยนทั้งเรื่องครอบครัว อนาคตการงานและความรัก และการเฉียด...ที่ทำให้เกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ก็ผ่านมาจนแข็งแกร่งสมกับเป็น “ลูกผู้ชายตัวจริง”  เพื่อน ๆ ฟังแล้วทึ่งจริง ๆ กับทุกช่วงชีวิตของผอ.โนช ถ้าเอ็ม 150 ต้องการพรีเซ็นเตอร์เป็น ผอ.โรงเรียนละก็ต้องเขาเลยล่ะ “แมน จริง ๆ แมน มาก ๆ”

 

นายแรดเป็นเพื่อนชายที่ถูกยกเว้นให้เล่าเรื่องราวความรัก เพราะชั่วโมงนี้กำลัง happy ดีไม่มีปัญหา แต่ที่ผ่านมาแรดก้อรักทุกกกคน ..ฮ่าฮ่าฮ่า  ข้ามไปเลยดีกว่า  ส่วนพิธีกรซ้อแปดก็หน้าตาชื่นมื่น ม่วนอกม่วนใจ เพราะสายเข้าตลอด ทั้ง sms หวานซะไม่มี..ทำเอาเพื่อนสาวอแบอิจฉาเล็ก ๆ แล้วก็นึกว่าจะรอดเงื้อมมือ แต่ซ้อแปดยังไม่ยอมละเว้นให้เพื่อนสาวต้องแฉบ้าง  ไม่งั้นไม่ยอมด้วย ก็ได้เพื่อความสบายใจของเพื่อนที่บอกว่า “อยากรู้ จะได้ตายตาหลับ”  โอ..โห..ให้เกียรติเพื่อนซะขนาดนั้น ก็ได้จ้า...ความลับที่ฉันซ่อนไว้ ไม่เคยบอกใคร จะอดใจไม่ไหว....มันยากเหลือเกินจะเก็บซ่อนความรักเอาไว้และความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม... คริ คริ คริ ล้วงลับตับแตก..โดยคุณมดดำ 555 สบายใจเพื่อนไปแล้ว ถ้ายมบาลถามก็สามารถตอบได้แล้วจร้า ..ฮ่าฮ่าฮ่า

 

คืนนั้นเราเฮฮากันแบบสุด ๆ กลับที่พักนอนหลับด้วยความอ่อนเพลีย รุ่งขึ้นเช้าเพื่อน ๆ ได้แวะไปกินกาแฟ ปาท่องโก๋มื้อเช้าและเยี่ยมชมบ้านของ ผอ.โนช  บรรยากาศดีมาก ๆ หน้าบ้านและหลังบ้านมีคนทำนาให้ดูด้วย ถ้าเห็นก่อนคงขอพักที่นี่  ก่อนเดินทางกลับก็ขออิ่มอีก 1 มื้อกับขนมจีน น้ำยา นำพริก น้ำเงี้ยว ลูกชิ้นปิ้ง กล้วยปิ้ง เต็มที่กันทุกคนยกเว้น ผอ.ระ ขอเครื่องดื่มชนิดเดิม 1 ขวด และนั่งมองดูเพื่อน enjoy eating แทน เพื่อน ๆ ยังสงสัยว่าอยู่ได้ยังไงไม่กินข้าวปลาอาหาร...ยังไม่อยากไปงานเพื่อนอ่ะ ยังอยากเห็นกันแบบตัวเป็น ๆ เหม็น ๆ ก็พอทนได้นะ  แต่ระกลับตอบว่า “ถ้าผ่านมากำแพง ไม่เจอเราแล้วจะเหงาใจนะ” เออ..จริง ๆ ด้วยแหละวันที่สองที่ต้องแยกย้ายกันกลับไปทำหน้าที่ของแต่ละคน  ยังจำได้ว่าระเป็นคนที่สร้างบรรยากาศที่ตึงเครียด ให้ผ่อนคลายได้ ขนาดต๊อกยังหลงใหลเคลิบเคลิ้มในการทำตัวน่ารักน่าชังขนาดขอหอมแก้ม ระยังเล่นตัวไม่ให้หอมเลย 555 (เกลียดเธอในวันแรก อกแทบแตกในวันกลับ) 

 

มีคนเคยกล่าวว่า “ความสุขมักจะอยู่กับเราไม่นาน” คงจะจริงนะ 2 วัน 2 คืน ที่ได้ร่วมเดินทางกับเพื่อน ได้ทำบุญ ทำประยชน์ร่วมกัน ได้พูดคุยทั้งมีสาระและไม่มีสาระ กระเซ้าเย้าแหย่กันแบบถึงลูกถึงคนบรรยากาศแบบนี้ กับเพื่อนเก่าแบบนี้ เราจะหาที่ไหนได้อีกนะ...ร่ำลากันกับ ผอ.โนชและครอบครัวที่น่ารัก ก่อนที่รถ 2 คัน จะแล่นออกจากเมืองลำปางมาหยุดที่กำแพงเพชร รถสองคันไขกระจกโบกมือกันและยังไม่ลืมที่จะแหย่เพื่อนเล่นก่อนจากอีกว่า “เจ๊กกี้ see you …here ระ ปากเหม็น... บ๊าย บาย”  

 

กลุ่ม 4 สหายยังต้องเดินทางต่ออีก 200 กว่ากิโลเมตรเพื่อเข้ากรุงเทพ  ตลอดเส้นทางยังคงพูดคุยกันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ความประทับใจของแต่ละคนได้แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันและเราคงจะนึกถึงเรื่องราวนั้นตลอดไป...   ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ  ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป  เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ จะได้ไม่ลืมเธอ...

 

-จบบริบูรณ์-

ผู้แสดงความคิดเห็น แต..จัดให้ วันที่ตอบ 2010-02-02 14:38:43 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 878 (3115213)

หวัดดีครับ...เพือนๆ สีเขียว ทิป ไอ เฮีย...จบบริบูรณ์แล้ว...อ่านแล้วขำกลิ้ง....นำไปวางไว้เป็นตำนานแล้วนะครับ

สงสัยทำไมเรียก ระ...ว่า วอ ระ นุช

ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-02-02 22:11:34 IP : 118.172.174.141


ความเห็นที่ 879 (3116592)

ใช่ๆ  มีใครตอบได้บ้าง  ทำไมเรียก ผอ. ระ ว่า  วอ ระ นุช   เต้ยงง????อีกแล้ว......สงสารป้าเถอะ อธิบายหน่อย  ตามไม่ทัน

ผู้แสดงความคิดเห็น กระเพราแก้ว กับ กระเพราทอง วันที่ตอบ 2010-02-03 16:59:28 IP : 119.42.88.7


ความเห็นที่ 880 (3116658)

ฮ่า ฮ่า ฮ่า  555 ขำ ขำ ขำ  ....

วอ-ระ-นุช(เป็นชื่อวิทยาศาสตร์)   ใช้เรียก ผอ.ให้ฟังไพเราะกว่า  i here (ออกเสียงภาษาไทยดูดิ)   น่ะซิคะ เข้าใจกันหรือยัง  แล้วอย่าถามอีกนะว่าทำไมถึงเรียกว่า i here  อันนี้ต้องให้ผู้ชายมาขยายความหน่อย   อ่ะ...เจ๊กกี้ก็ได้ ตอบหน่อยว่า ทำไม...

ดูดิ หิวข้าวผัดกระเพราเลยเนี่ย !!!  

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-02-03 18:54:26 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 881 (3116670)

ว้าววว อ่านจบแล้วอิ่มใจจัง ขอบคุณกระแตช่างเล่าที่ถ่ายทอดได้สนุกเหลือเกิน ต๊อกเก็บเข้าไฟล์ไว้แล้ว

ขอเสริม 'เกลียดเธอในวันแรก อกแทบแตกในวันลา' ขอสารภาพเป็นความรู้สึกของต๊อกเอง วันกลับไปบอกรัก i here ระ ขอเป็นคนที่ 4 ของเธอ แต่ถูกปฎิเสธอย่างไม่มีเยื่อใยว่า "ไม่ให้หรํอก" เค้ามีเมียแล้ว โห..อกหักเลยต๊อก หยิ่งซะด้วย แต่ here ระ น่ารักจริงๆ นะ เป็นที่ระบายความเครียดให้เพื่อนได้ดีมาก สามารถทำให้ต๊อกพูดคำหยาบได้อย่างเต็มปากที่สุดในชีวิต มันส์ปากมาก จนกลัวว่าจะติดปากมาใช้ที่ office เลย อิอิ มีช็อตนึงที่ชอบมาก หลังจากที่ทุกคนเปลี่ยนชื่อระ เป็น i here ระ แล้ว พวกเรามีการไล่ชื่อว่ามีเพื่อนห้องเราอยู่ตามจังหวัดไหนบ้าง แล้วไล่มาถึงกำแพงเพชร ระก็แทรกว่า "ใครวะอยู่กำแพงเพชร" โดยไม่ได้นัดหมาย ทุกคนหันไปกลับไปทางระ แล้วยี่นหน้าออกมา พูดด้วยสำเนียงเดียวกัน พร้อมกันหมดว่า "ก็มึ้งงง งัย ไอ้ HERE ระ" รวมทั้งต๊อกด้วย คิคิคิ ซาหนุกจัง

วรชัยเป็นชื่อจริงของเจ๊กกี้ ส่วน วอ-ระ-นุช เป็นชื่อจริงของ i here ระ ที่ต๊อกเห็นว่าไพเราะกว่า และเป็นคุ่กัดกันด้วย ความหมายก็ตามนี้นะจ๊ะ

“ที่จริงแล้ว ตัวเงินตัวทอง หรือที่คนจะเรียกว่า ตัว*** มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Varanus salvator หรือถ้าอ่านเป็นภาษาไทย ก็อาจจะเรียกว่า วรนุช ก็ได้ ก็จะดูไพเราะขึ้น จะได้ไม่มีใครเอาสัตว์ไปเปรียบเทียบด่าทอกันอีก และถ้าคนเปลี่ยนมาเรียกชื่อนี้ ก็น่าจะทำให้คนดูถูกเหยียดหยามสัตว์ประเภทนี้น้อยลงไป" http://www2.nurnia.com/26634/07/thai-social-political-economic/

หวังว่า รัน กระเพราแก้ว กระเพราทอง คงตามทันแล้วนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Togg วันที่ตอบ 2010-02-03 19:17:49 IP : 61.90.164.27


ความเห็นที่ 882 (3120447)

http://www.youtube.com/watch?v=DaaPoIWUVH8

ผู้แสดงความคิดเห็น kratae วันที่ตอบ 2010-02-06 12:09:38 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 883 (3120613)

หวัดดีจร้า.......ไม่ได้เข้ามาซะนานอ่านไม่หวาดไม่ไหวเลย....เอาไว้วันไหนนอนไม่หลับจะย้อนกลับมาอ่านน่ะจ๊ะสาวกระแต

ตรุษจีนมีใครกลับบ้านไหมจ๊ะ.......

ให้เพื่อนๆมีความสุขในวันปีใหม่จีนเน๋อ......

ผู้แสดงความคิดเห็น นี้6.5 วันที่ตอบ 2010-02-06 19:35:39 IP : 113.53.209.248


ความเห็นที่ 884 (3121175)

สวัสดี เช้าวันจันทร์..

โอโฮ..เจ๊นี้เข้ามา 3 เดือนครั้ง 555 อย่ามัวแต่นั่งนับเงินนะ  เดี่ยวเครียดป่าว ๆ คริ คริ คริ ...เรื่องราวหนุก ๆ ขำ ๆ เอาไว้อ่านก่อนนอนถูกต้องแล้วจะได้หลับสบาย....ตรุษจีนคงไม่ได้กลับอ่ะจ้ะ เพราะว่ามีนัดกะหมอ  ก็เช่นกันนะจ๊ะขอให้นี้ทำมาค้าขึ้น เงินทองกองท่วมร้านไปเลย 555

เจ๊กกี้..วันหยุดนี้ได้เข้าไปทำฟาร์มปลูกผัก เก็บผัก หนุกดีว่ะ...จะเพิ่ม xp แล้วนะ อย่าบอกล่ะทั้งววันที่มำงานหนักน่ะมัวแต่ปลูกผักปลุกหญ้า(อ่อน) อยู่ 555

ต๊อก..เมื่อคืนก่อนฝันว่าพวกเรานั่งรถไปลำปางกันอีกง่ะ แต่ว่าขากลับมารถเพิ่มขึ้นหลายคัน ไม่รู้จะกลับคันไหนดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ซาหนุกด้วยหล่ะ 

wmt รัน....เข้าใจหรือยังจ๊ะ ตรุษจีนนี้ไปเที่ยวที่ไหนอ่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น แตจ้า.. วันที่ตอบ 2010-02-08 10:00:39 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 885 (3121188)

ขอบคุณต๊อก (คนสวย)   เพื่อนเข้าใจแจ่มแจ้ง แล้ว  วอ-ระ-นุช เป็นชื่อจริงของ i here ระ

เมื่อกี้ ผ่านเข้ามาเห็น  youtube  ดีใจจัง  คิดว่าจะเห็นเพื่อน  เราก็เข้าใจว่า  เพื่อนๆ  ต้องอยู่ในนั้นแน่เลย  (เพราะปกติเรามีหน้าที่ขึ้นภาพข่าวกิจกรรมครู นักเรียน  เขตฯ  ก็นำไปแปะไว้ที่ youtube บ้าง  เพราะเวิรค์ดีกว่าเว็บสำนักงาน  แอบนินจา เว็บมาสเตอร์ที่เขตพื้นที่พิจิตร 1)   เปิดเข้าไปหงัยเป็นมิวสิคเพลง  ล่ะจ๊ะ แต ... วันหลังเอาภาพเพื่อนๆ  ตัวเป็น ๆ นะ  

ผู้แสดงความคิดเห็น กระเพราแก้ว วันที่ตอบ 2010-02-08 10:33:55 IP : 119.42.88.22


ความเห็นที่ 886 (3121215)

อ้าวมาแค่ หนึ่งเองหรือ ที่จริง นางเอก เรื่อง ชาละวัน ต้องมีสอง น้ะจ้ะ

เพราะฉะนั้น กระเพราแก้ว ต้อง ไปชวน กระเพรา ทอง มาคุยด้วยกันล่ะ จะได้ครบ ส่วน ชาละวัน เดี๋ยว จัดให้ อ๋อ นึกออกแล้ว เดี๋ยว เรียก ไอ้ คุณ อนุวัฒน์ มาเข้า ดีกว่า เพราะสมัย เรียนราม พรรคพวก จะเรียก คุณ ท่าน ว่า ไอ้เข้

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา วันที่ตอบ 2010-02-08 12:11:42 IP : 119.63.80.251


ความเห็นที่ 887 (3121238)

 กระเพราแก้ว 555(ชื่อน่ารักดีอ่ะ) ...ที่link youtube  น่ะ เพราะเข้าไปฟังเพลงของคุณเจ๊กกี้ใน facebook เพราะทั้งน้าน  รวมทั้งเพลงของน้องแก้มด้วย ...ฟังเนื้อหาแล้ว จริง!

 อ้อ..แล้วอย่าลืมชวนกระเพราทองมาคุยกะเพื่อนด้วยล่ะ  ชาละวันท่าทางจะมายากส์อ่ะ  น่าสนุกกับเรื่องกระเพราแก้วกระเพราทองของพี่เข้ อีกแล้วอ่ะ  คริ คริ คริ

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-02-08 13:26:53 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 888 (3121342)

พัทยา  วันนี้ยังไม่เจอกับ กระเพราทอง เลย  (อุตส่าห์ ยอมให้ เพราะเขาสวยกว่า)   คืออยู่กันคนละอำเภอ  มีโอกาสเจอกันบ้าง แต่ไม่ทุกวัน  ขออภัย  อ้อ สงสัย แรด หายไปไหน  นิด  ด้วย ...หรือว่าเพื่อนๆ เห็นเราเข้ามา  หายกันหมดเลย...แต  วันพฤหัส - ศุกร์นี้  หาหมอที่สถาบันมะเร็งป่าว  ถ้าไป เจอกัน เราช่วงเช้านะ  ชั้น 2

ผู้แสดงความคิดเห็น กระเพราแก้ว วันที่ตอบ 2010-02-08 17:57:58 IP : 119.42.88.22


ความเห็นที่ 889 (3122312)

สวัสดีค่ะ ...นู๋ กระเพราแก้ว วันพฤหัส-ศุกร์นี้ แตไม่ได้ไปหาหมอหรอก ปกติถ้าไปจะไปคลีนิคพิเศษตอนเย็นจ้ะ  แต่ว่าวันเสาร์นี้หมอนัดให้ไปเจาะเลือด เอ็กซเรย์เตรียมผ่าคอน่ะ   เต้ยมาหาหมอทุกเดือนเลย  ขอให้มีสุขภาพดีขึ้น แข็งแรง ๆ ๆ ๆ  ให้ยิ่งกว่ากระเพราทองเลยนะ 555 (เจ้าตัวเขารู้มั้ยว่ามีชื่อใหม่อ่ะ หมายถึงยัยบีใช่หรือเปล่าเนี่ย)

ส่วนคำถามที่ว่าเพื่อน ๆ หายไปเพราะเต้ยเข้ามา ไม่ใช่หรอก แต่ละคนก็มีภาระหน้าที่ต่างกันไป  ก็อาจจะห่างหายจากเว็บบอร์ดไปบ้าง เช่น นายแรดน่ะที่ทำงานเขา block ไว้ แต่จะรับรู้เรื่องของกระเพราแก้วตลอดนะ (เล่าให้ฟัง)  นิด ตั้งแต่ย้ายไปอยู่จามจุรีสแควร์ ก็ไม่ค่อยเข้ามาเขียนนะ อาจจะงานเยอะ   เจ๊กกี้ ก็บริหารโรงแรม บริหารฟาร์มหลายอย่างเลย  ต๊อก ก็งานยุ่งทุกวัน มีแตเนี่ยแหละว่างงาน เอ๊ย.ไม่ใช่ดิ ล้อเล่น แตต้องใช้คอมตลอดน่ะ เลยแว๊บ ๆ เข้ามาได้ จร้า ..

ผู้แสดงความคิดเห็น แตจ้า.. วันที่ตอบ 2010-02-10 08:21:21 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 890 (3123931)

ต๊ะเอ๋ ....... ยังอยู่จร้า........ แค่ไม่ได้เข้ามาเขียนแค่นั้นเอง

ไม่ว่างแต่ก้อ คิดถึงเหมือนเดิม

แหมสาวๆ นัดเจอกันที่รพ. อย่างกะมีสังสรรค์อะเนอะ  เอาใจช่วยทุกคนขอให้สุขภาพแข็งแรงนะจ๊ะ หายไวๆ เพราะเรายังต้องอยู่เจอกันอีกนานแสนนาน

ไปทำงานก่อนนะ แล้วจะแว้บบมาใหม่ .....

จุ๊บๆๆๆๆๆๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น นิด วันที่ตอบ 2010-02-10 16:05:51 IP : 202.91.23.6


ความเห็นที่ 891 (3123997)

แต...ต๊อก...และ ทุกๆ คนผมเข้าใจแล้วครับ ว่า วอ ระ นุช  คืออะไร เล่นศัพท์เทคนิค เลยไม่ เก็ท ครับ โดยเฉพาะเกี่ยวกับพวก บรรดาพวก เลื้อยๆ คลานๆ  มี กระเพราแก้ว...ด้วยหรอ...ยินดีที่ได้รู้จักครับ (ขอทักทายก่อนเพราะผมไม่รู้ว่าเป็นใคร) แต่ที่รู้จักแน่ๆ  คือ กระเพราไก่ เพราะชอบสั่งกินประจำ...เหตุผลที่บอกว่าเข้ามาแล้ว  ทำให้เพื่อนๆ วงแตกคงไม่จริงหรอกครับ เหตุผล แต...ก็บอกไปแล้ว  เว็บพวกเราจริงๆ แล้วมีเพื่อนเข้ามากันเยอะ แต่เข้ามาชอบอ่านมากกว่า ชอบกด หรือ จิ้ม เครื่องพิมพ์ เลยทำให้บรรดาเพื่อนๆ ที่ชอบเม้าส์ ชอบพิมพ์  อย่างผม กับ แต....แม้นบางครั้งจะหาเวลาไม่ได้ แต่ก็จะพยายามเข้ามาโพสต์ข้อความให้เพื่อนๆ ที่ไม่ชอบพิมพ์ได้อ่าน.....ไม่งั้นเพื่อนๆ เหงากันแย่  เพราะฉนั้นบางครั้งพวกเราโพสต์ข้อความอะไรไป แล้วไม่มีการตอบรับ ก็อย่าคิดว่าเพื่อนๆ ไม่ได้อ่านหรือสัมผัสนะครับ.....อย่างช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เข้ามาโพสต์เพราะยุ่งๆ  เรื่องงาน และ เรื่องส่วนตัว ก็ต้องหาเวลาเข้ามาจิ้มเครื่องพิมพ์ตอนกลางคืนให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันแก้เซ้ง แม้นจะไม่มีสาระอะไรก็ตาม.........

เพือ่นๆ ที่เข้ามาอ่านก็ให้กำลังใจเพื่อนๆ ที่เข้ามาโพสต์หน่อยนะครับ.....ข้อความ สั้นๆ  ง่ายๆ  ก็พอครับ 
" ฉันชอบคนโพสต์ "  แค่นี้ก็เป็นปลื้มแล้วคับ.....

ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-02-10 22:10:10 IP : 118.172.174.137


ความเห็นที่ 892 (3125492)

จัดให้

รักคนโพสต์ ที่ซู๊ด เลย

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา วันที่ตอบ 2010-02-11 17:18:28 IP : 119.63.80.251


ความเห็นที่ 893 (3125504)

ชอบคนโพสต์ ...

รักคนอ่าน....

สรุป ชอบคนอ่านและรักคนโพสต์ด้วยอ่ะ...เข้าใจป่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น แตอ่ะ วันที่ตอบ 2010-02-11 18:41:14 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 894 (3125596)

 สวัสดีเพื่อนๆ แตวันนี้จะไปส่งเจ้านายที่ตึก B ชั้น ๘ พอดีเจ้านายย้ายไปเป็นผู้ตรวจกระทรวง ICT  ถ้ามีเวลาจะแ วะไปเยี่ยมละกัน 

ผู้แสดงความคิดเห็น หมู dsi วันที่ตอบ 2010-02-12 08:14:00 IP : 203.150.14.122


ความเห็นที่ 895 (3126917)

หมู ...มาวันนี้นะ อย่ามาวันที่ 15 ก.พ. เพราะวันนั้นจะมีชุดใหญ่มาเลยแหละ

ผู้แสดงความคิดเห็น แต ect วันที่ตอบ 2010-02-12 09:50:18 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 896 (3128092)

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้

ผู้แสดงความคิดเห็น กากี่นั้ง..เจ้าเก่า วันที่ตอบ 2010-02-13 14:50:56 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 897 (3129338)

กลับมาแล้วจ้าเพื่อนๆ

      ขอโทษนะแต  วันศุกร์ที่อยู่ใต้ตึก รพ.รามา  สัญญาณคลื่นมันซวนเซ  แต่ใจคนยังแกร่งเหมือนเดิมจ้ะ... โถ นิดน่าจะรู้  ก้อวัยนี้แล้วนะ  ต้องนัดเจอกันแถวๆ โรงพยาบาล  หรือไม่ก็  วัด  เพราะเป็นสถานที่เหมาะ (จำเป็น)ด้วยประการทั้งปวง  ทางที่ดี อยากให้เพื่อนนัดพบกันที่อื่นดีกว่า เนอะ..ไป อบรมการใช้ CSR กับหน่วยงานทางการศึกษามา 3 วัน  กับสถาบันไทยพัฒน์  กลับมาเพาะปัสสาวะอักเสบอีก  เพราะอั้นฉี่นี่แหละ  ร้ายจริงๆ เลยร่างกายวัยนี้ ..เคยอ่านข้อความรัน  แนะนำให้ต๊อก เดินบ้าง ออกกำลังกายบ้าง ทำตัวห่างจาก com บางเวลา   ok วันจันทร์นี้ เต้ย จะเริ่มไปแอโรบิคละ.. เต้ยขอยืมภาพของความเห็นที่ 896  ไปใช้ในเว็บที่ทำงาน พิจิตร เขต 1(www.phichit.net) หน่อยนะ  น่ารักดี ....

      แตไปตรวจสุขภาพเมื่อวันเสาร์แล้วคง ok นะ  สู้ๆๆๆ นะจ๊ะ  เตรียมพร้อม   อย่ากังวล!!!   ไม่มีอะไรน่ากลัวในกอไผ่ เอ๊ย ในโลกนี้

    ฝากส่งความสุขให้เพื่อนๆโดยเฉพาะ  ตุ๊ก(เจียมใจ)  ตุ้ม(ปรียานาถ)  โปร่ง(พิชญา)  ไก่(ธีรพร) หมู(ศุกร์กิจ) และทุกๆ คน ที่เข้ามาอ่าน แต่ไม่ยอมโพสต์  บี บอกว่ากำลังติดต่อกับ จิ๊บ (สาคร)  คงได้เพื่อนมารายงานตัวเพิ่มอีกละ

ผู้แสดงความคิดเห็น กระเพราแก้ว กับ กระเพราทอง วันที่ตอบ 2010-02-14 12:55:57 IP : 180.180.63.242


ความเห็นที่ 898 (3130971)

สวัสดีจ้าเพื่อน ๆ

วันนี้มาพร้อมข่าวการสูญเสียบุคคลที่สำคัญที่สุดในวันแห่งความรัก ....เมื่อวานได้รับแจ้งข่าวจากหมวดสมควรว่า  คุณพ่อได้เสียชีวิตแล้วที่บ้านไพศาลี  รดน้ำศพไปเมื่อวาน ตั้งสวดพระอภิธรรม 3 วัน จันทร์-พุธ และมีพิธีฌาปนกิจในวันพฤหัสบดีที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 ที่วัดห้วยตะโก อ.ไพศาลี จ.นครสวรรค์ 

เพื่อน ๆ ขอไว้อาลัยและเสียใจกับหมวดสมควรที่สูญเสียบิดา...ด้วยใจจริง    

ผู้แสดงความคิดเห็น แต วันที่ตอบ 2010-02-15 09:09:42 IP : 203.185.150.4


ความเห็นที่ 899 (3130975)
ขอแสดงความเสียใจกับ หมวดสมควร ด้วยนะครับที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก.......
ผู้แสดงความคิดเห็น wmt วันที่ตอบ 2010-02-15 09:17:24 IP : 58.137.196.40


ความเห็นที่ 900 (3131060)

ดาร์กี้ ขอแสดงความเสียใจด้วย ตกใจมากตอนรับโทรศัพท์ ไม่รู้จะพูดอะไร ปลอบใจใครไม่ค่อยเป็น ก้อแค่อยากบอกว่า เข้มแข็ง ไว้เพื่อน เพราะยังมีลูก และ เมีย รออยู่ ข้าง ข้าง ตัว

ทุกสิ่งทุกอย่าง ผ่านมาแล้วก้อผ่านไป จะเหลือ เก็บไว้ แต่ความทรงจำเท่านั้น  รู้น้ะ ว่า ทำใจยาก แต่มันคือความจริง (กรู เอง ยัง แข๊งนอก อ่อน ใน อยู่เลย) สู้ สู้ โว้ย

ผู้แสดงความคิดเห็น พัทยา จร้า วันที่ตอบ 2010-02-15 14:01:52 IP : 119.63.80.251



<< ก่อนหน้า 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [18] 19 20 21 22 23 ถัดไป >>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *

ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล
รหัสป้องกันสแปม *CAPTCHA Image





Copyright © 2010 All Rights Reserved.